Asi ve Defne eve gelmişlerdi.Demir ve Kerim ise aceleyle Arsuza gidip nikah işlemlerini hallettiler.3 gün sonra nikahları kıyılacaktı.Kerim ve Demir çiftliğe dönerken,Kerim,Defneyi arayıp nikah günlerini söyleyecekti.
O sırada Asi ve Defne eve geldiler.akşam yemeğine oturmadan önce odalarına çıktılar.Ve Defnenin telefonu çaldı.Arayan Kerim'di.
Defne:Alo,Kerim!
Kerim:Benim canım,nikah işlemlerini hallettik,onu haber vermek için aramıştım..
Defne:Gerçekten mi?Ne zaman evleniyoruz peki??
Kerim:3 gün sonra canım..
Defne:Kerim ne kadar mutluyum bir bilsen..
Kerim:Bende,ama pek zamanımız yok biliyorsun..3 gün içinde tüm hazırlıklarımızı bitirmeliyiz..Olmazsa yarın gelinlik falan bakarız,ne dersin?
Defne:Ya Kerim bilmiyorum,aslında gelinliğe gerek yok,biran önce bitsin bu iş..
Kerim:Saçmalama Defne!Sende gelinlik giymelisin,hem ben senin gelinlikle çok güzel olacağına inanıyorum..
Defne:bilmiyorum,ya neyse biz yemeğe inicez şimdi,kapatmam lazım,sonra konuşuruz canım..
Kerim:Tamam,ama bu gelinlik meselesini kapatıyorum,giyiceksin..
Defne:Tamam,görüşürüz..
-Defne telefonu kapattı.Tam yataktan kalkarken Asi Defneyi tuttu-
Asi:Ya dur bi dakika.Anlatmadın,ne olmuş?Ne zaman nikah?
Defne:3 gün sonra Asi!İnanabiliyor musun?Ben üç gün sonra evleniyorum!
Asi:Hişş!Yavaş,biri duyucak şimdi..Bu arada gelinlik mevzusunda bende konuşucam seninle!Ne demek giymesem de olur?
Defne:ya Asi tamam.Annemler bekliyo aşağıda.Hadi..
Asi:Ya annem daha çağırmadığına göre vaktimiz var..Bak her gelin gibi sende gelinlik giymelisin Defne..Gerçekten istemiyor musun?
Defne:Saçmalama,kim gelinlik giymek istemez ki!Ama zaten durumlar böyleyken,birde gelinlikle uğraşmak..
Asi:Uğraşıcaksınız tabii Defne..Siz evleniyorsunuz..Onlarla uğraşmadan olmaz,ama ne olursa olsun,gelinlik giyiceksin,hem beyaz sana çok da yakışıcak,eminim!
-Defne gülümser,ve asiye sarılır.Bu sırada neriman girer içeri-
Neriman:biz daha aşağıda sizi bekleyelim,ne oluyor size bilmemki!Hepinizde ayrı haller!
Asi:Tamam annecim,geliyorduk bizde,sen niye geldin ki..
Neriman:geliyorlarmış..Gelmesem çağırmaya hiç inecekleri yok hanımların..Hadi bakalım,herkes sofraya..Zaten yardım da etmediniz,bu seferlilk birşey demedim,1 gün görüşmediniz diye.ama akşama kadar dışarlarda olmanız hiç hoşuma gitmiyor haberiniz olsun!
Defne:tamam anne,hadi Asi..
-Hepsi birlikte aşağıya indiler.Yemek sofrasına oturdular.İhsan sofrada yoktu-
Asi:Anne babam yok mu?
Neriman:Gelir şimdi,bugün de biraz bizim çiftlikle ilgilenecekti..ee başkasının çiftliğinden bizimkine zaman ayıramıyorki!Çiftlik aldı başını gidiyor bakan yok!
-Asi derin bir nefes aldı.Ne diyeceğini bilmiyordu.Babasına hala kızgındı.Annesi için de üzülüyordu ama son zamanlarda yaptıkları,özlelikle de Defne ve Kerime yaptıkları akıl alır şeyler değildi-
Asi:Anneciğim,sende kendini fazla harap ediyorsun,çok yıprandın son günlerde..
Neriman:Harap etmiyeyim de ne yapayım Asi?Bu ailenin toplanmaya ihtiyacı var kızım!Bak Gonca'ya!Telefon edip de çağırmasak hanımın şehirden geleceği yok.Ama bakın!Son kez söylüyorum,Son günlerde yaşadıklarımız hepimizi çok üzdü,yıprattı,Herkes kendi işine bakıyor,kendi acısıyla,kendi üzüntüsüyle ilgileniyor.Ben ve babanız da dahil olmak üzere!Kimse,bu günleri fırsat bilip de aykırı davranışlarda bulunmasın!Sizin için değişen birşey yok!Bundan önce kurallar nasılsa,bundan sonra da öyle!Sizlerle ilgilenmiyorum sanmayın,gözüm hepinizin üzerinde haberiniz olsun!
Asi:Seni anlıyorum da annecim..Kendini bu kadar çok yıpratma diyorum..Biraz dinlenmeye seninde ihtiyacın var,değil mi?
Neriman:Aman Asi..Dinlenmek bize göre değil kızım,Biz dinlensek de,kimse durmuyor,Herkes yine bizim sinirlerimizin bozulması için elinden geleni yapıyor!
-Herkes susmuştu.Biraz sonra İhsan da geldi.O da masaya oturmuştu.-
İhsan:Asi,gelmişsin,görüşemedik.Eve uğradım ama,Defneyle çıkmışsınız..
Asi:evet öyle oldu..Defne biraz sıkılmış evde,bende çok özlemişim onu,çıktık biraz..
İhsan:İyi iyi,nasıldı İstanbul?İşler falan,adresleri bulabildin mi?
Asi:Evet,pek zor olmadı.İşleri de hallettim.Gittiğim gibi..
İhsan:demirde İstanbuldaymış.
Asi:E..evet.Birkaç kez karşılaştık.Bazı adresleri bulmama da yardımcı oldu,sağolsun...
-Herkes yine susmuştu.Asi masadan kalktı yavaşça-
Asi:Ben müsadenizle kalkayım,yorgunum zaten dinlenmek istiyorum..
Neriman:Tabi kızım git dinlen,yol yorgunusundur sen.
Asi:Afiyet olsun..
-Asi hemen odasına çıkıp yatağına uzanmıştı.Yarın çok zor bir gün olacak demişti içinden..Ve günün yorgunluğuyla uykuya dalmıştı.
Sabah Asi uyandığında Defne yerinde yoktu,Asi yatakta doğruldu,uykusu henüz tam açılmamıştı.Odanın kapısı açıldı gelen Defneydi-
Defne:Asi,kalktın mı?
Asi:evet..Nerdesin sen?Bu saatte kalkmışsın..
Defne:Evet,sorma..Kerimle konuştuk.Gelinlik meselesi için,bugün bakıcaktık ama..
Asi:Eee?Ama ne?
Defne:Ama..ya annemi biliyorsun.Zaten dün çıktık diye çok kızdı.Ağzını da aradım şimdi ama,eğer hazırlıklar için dışarı çıkarsam çok fazla,sanırım düğünüme gidemiyeceğim..
Asi:Doğru ya..Nasıl yapacağız peki?
Defne:Off..Ben demiştim zaten,gelinlik için boşuna uğraşıyoruz..
Asi:Saçmalama Defne..Sen gelinlik giyeceksin!
Defne:Nasıl olacak o??
Asi:Ben gideceğim,Gerekirse Kerim de gelsin,birlikte gider bakarız,hem bedenlerimiz aynı değil mi??
Defne:Bilmem ki,nasıl olur?
Asi:Yoksa zevkime güvenmiyor musun?
Defne:Hayır,güveniyorum,hemde gelinliğimi bile sana seçtirebilecek kadar çok.
-Asi de Defne de gülümsemişti.Asi hemen yataktan kalktı-
Asi:o zaman ben hemen hazırlanıp çiftliğe gidiyorum.Sen de Kerimi ara ve haber ver.Bu gün şu geliniği halledelim..

Her ikisi de çalan kapının sesini duymamıştır. Görevli elinde kahve tepsisi ikinci kez çalar kapıyı. Asi birden sesin farkına varır ve Demir tam karşısında ki koltuktan kalkıp kapıya yönelir.

Görevliden kahveyi alıp teşekkür ederek kapıyı tekrar kapatır.

Elinde tepsi Demire doğru yaklaşan Asi nedenini bilemediği bir heyecan içerisindedir. Demir dışarıdan gelen havadan doyalı üşüdüğünü söylese de Asinin üzerinde sanki o incecik elbisenin yerine kat kat kıyafetler varmış gibi terlemektedir.

Kahveyi Demire doğru uzatır.

Demir : Ben senden kahve istemedim.
Asi : Demir içer misin şunu.
Demir : İçmek istemiyorum.
Asi : (sinirli) Öyle mi o zaman Bala hanımı çağırayım o içirsin.
Demir : Hıhh.. (Gülümser)
Asi : Hoşuna gitti demek.

diyerek elinde ki tepsiyi koltuğun yanında ki sehpaya bırakır.
Arkasını Demire döner ve pencereden dışarıya bakmaya başlar..

Demir kendisine arkasını dönmüş Asiyi süzmektedir.

Demir : Şu camı kapatır mısın lütfen üşüyeceksin.

Asi hiç tepki vermez duymamazlığa verir.

Demir : Sana söylüyorum.
Asi : .....

Demir yerinden kalkmak ister ama ağırlaşmış vücudunu kaldıracak gücü birden kendinde bulamaz. Olduğu yerde tökezler.

Demir kalkamayacağını anlayınca yavaşça sehpanın üzerinde ki fincana doğru elini uzatır. Asi ise her ne kadar Demire doğru dönüp bakmasa da yan gözlerle Demiri süzmeye çalışmaktadır. Sehpanın üzerinden fincanı aldığını fark eder ve hafifçe gülümseye başlar.

Demir kahveden bir yudum alır ve

Demir : Iıggg... Bu ne böylee..
Asi : .........
Demir : Asiii..
Asi : Efendimm..
Demir : Bu çok acı ama..
Asi : Olabilir.

der ve Demire döner.
Demir Asiyi yumuşatacak bir şeyler yapmak ister ama kahveden de beklediği yardımı göremez.

Asi yavaşça koltuğa yönelir ve Demirin karşısına oturur. Demir ise yüzünü buruşturarak elinde ki kahvesini sesini çıkarmadan yudumlar.
Asi Demirin bu isteksiz durumundan açıkcası keyif almaktadır. Bu durumu her ne kadar belli etmemeye çalışsa da Demir Asinin yüzünde ki ifadenin farkındadır.

Demir kahvesinden son yudumunu alır peşinden suyunu içer.

Asi : (gülümseyerek) Afiyet olsun.
Demir : (tek kaş havada) Sağol...

Demir dışarıdan gelen temiz havanın etkisi bir taraftan kahvenin etkisi diğer taraftan biraz açılmıştır. Oturduğu yerden yavaşça kalkar ve pencerenin kenarına geçer. Öylece dışarıyı izlemektedir. Bu sefer arkada kalan Asi dir ve Demiri aşağıdan yukarı süzer.

Demir : (yavaşça alçalan ses tonuyla) Çok güzel koku..yorr..suunnn...
Asi : (Demirin kısılan sesinden dolayı tam olarak ne dediğini anlayamamıştır) Efendim Demir.
Demir : Yok bişeyy..

Asi yerinden kalkar ve Demirin yanına gelir.. :img-wink:

Asi yavaşça pencerenin kenarında ki Demir'in yanına gelmiştir. Hemen hemen omuzları birbirlerine dokunmaktadır. Bir süre her ikisi de sessizce dışarıyı izlerler.

Sessizliği bozan çalan telefon sesi olmuştur. Demir ceketinin yan ceblerinde telefonunu arar fakat bulamaz. Telefon ısrarla çalmaya devam etmektedir. Asi ise hiç ses çıkarmadan Demir'i izlemeye devam eder.

Demir sonunda ceketinin iç cebinde telefonu bulur. Kimin aradığını gördüğü an ise yüzünün şekli değişmiştir. Aslında o an telefonda görmek isteyeceği en son isimdir Bala. Bu durum ise Asi'nin dikkatinden hiç kaçmamıştır.

Asi bu sinir bozucu çalan telefon sesine daha fazla dayanamaz ve;

Asi : Açar mısın artık şu telefonu.
Demir : Hıhh.. Şey gerek yok Asi. O kadar da önemli değil.
Asi : Nereden biliyorsun önemli olmadığını.
Demir : Değil dediysem değildir Asi uzatma.
Asi : Uzatan ben değilim (kaşıyla telefonu göstererek) karşı daki..

Ekranda Demir'in durup durup çalan telefonunun NO tuşuna basan parmakları belirir. Yavaşça kafasını kaldırır ve Asi'nin gözlerinin içine bakarak;

Demir : Oldu mu şimdi?
Asi : Olan bir şey yok Demir. Neden açmadın telefonu?
Demir : Sana önemli değil dedim.
Asi : Ya teyzenlerse ( devam edecekti ki..)

Demir ister istemez boş bulunarak;

Demir : Onlardan değil..

dedi ve camdan bakmaya başladı. Derin derin soluyor ve kalbinin ne kadar hızlı attığını fazlasıyla hissedebiliyordu.

Asi arayan kişinin kim olduğunu çok iyi biliyordu ama uzatmak istemedi. Hem Demir onunla konuşmak istese telefonunu açardı diye düşündü, sonrasında ise;

Asi : (Ona inanmadığını hissettirebilecek bir ses tonuyla) Peki öyle olsun..

dedi ve Demir yanına tekrardan geldi. Asi telefon çalmadan önce Demir'in ne dediğini anlamamış ve tekrar söylemesi için;

Asi : Ne dedin sen.
Demir : (soru soran gözlerle) Efendim
Asi : Az önce diyorum ne demiştin?
Demir : Birşey demedim.
Asi : Demir telefonun çalmadan önce birşey söyledin ve anlamadım..

Demir bir an duraklar ve ister istemez yüzünde bir tebessüm belirir. Bundan dakikalar öncesinde duymuş olduğu koku adeta tekrardan genzini yakmış ve tüm bedeni bu kokuyu tekrardan hissetmiştir.

Asi Demir'deki bu tebessümü fark eder ve;

Asi : Söyleyecek misin?
Demir : Önemli bir şey değildi

der ve artık gitmesi gerektiğini düşünür. Aslında değil o gece ömründe ki kalan tüm gecelerini her neresi olursa olsun Asi'nin yanında geçirmeye razıdır.

Demir : Neyse.. Geç oldu Asi ben gitsem iyi olacak. Her şey için ilgin için teşekkür ederim.

Asi ise sormuş olduğu sorunun cevabını alamamış olmanın vermiş olduğu sinir ve Demir'in gitmesi gerektiğini söylemesi üzerine daha çok sinirlenmiş ve;

Asi : (yüksek sesle) Gidemezsinn...
Demir : (şaşkın) Efendiim..
Asi : Duyduğun gibi gidemezsin dedim Demir.
Demir : Asi çok geç oldu sabah erken kalkmamız gerekecek o yüzden uyusak iyi olur. Bu saate kadar zaten benimle uğraştın.
Asi : Uğraştırmasaydın o zaman.
Demir : Zahmet verdiğimi bilmiyordum Asiii_yee hanımm..
Asi : (uzatılan _yee iyice sinirlerini zıplatmıştır ki aslında karşısında ki uslüptür onu kızdıran birden Demir'in kolunu tutar ve onu kendisine çekerek) Dee..mekkk öylee...

der. Asi'nin bu ani hareketi üzerine öylesine yakınlaşmışlardır ki; Demir neredeyse başına döndüren bu kokuya teslim olmak üzeredir. Asi'nin ise Demir'den farkı olmayıp karşısında ki erkeğin albenisine kendini kaptırmamaya çalışmaktadır. Biranda ne olmuştu da böylesine yakınlaşmışlardı Asi adeta hatırlamamaktaydı..
Yavaşça sıkmış olduğu Demir'in bir kolunu bırakır ama eller yakın planda olup Demir'in kolundan kolay kolay ayrılmadığını göstermektedir.

21. bölümün başı..

Demir: Birşey söylemeyecek misin Asi..
Asi: Demir gitmem gerek..:img-hyste
Demir: Nereye gidiyorsun Asi, daha karpuz kesicektik..:img-hyste
Asi: Ne karpuzu ya, daha karpuz zamanına var, cidden topraktan hiç anlamıyorsun Demir..:img-hyste
Demir: Benim toprakla filan işim olmaz..:img-cool2
Asi: Ama üzümden, şaraptan iyi anlarsın sen.. :icon_whis
Demir: Sen şarabı hangi arada gördün ya.. Az önceki evlenilecek kız tarifime ilave yapıyorum izninle.. Gözleri fal taşı gibi açık olmalı, arkasında da gözü olmalı..:img-hyste
Asi: Neyse ne diyoduk, gitmem lazım, bırak beni..:icon_whis
Demir: Bırakmam.. Şekspirin Romeosu gibi döktürüyorum iki saattir.. Hala 10. bölümdeki repliklerle geliyosun bana..:img-hyste
Asi: Duymadım sanma.. İltifat eder gibi yapıp küstah olduğumu da sıkıştırdın araya..:img-beee:
Demir: Asi o kadar şey söyledim duya duya bunu mu duydun pes..:img-hyste
Asi:Görünenin ardındakine bakmak gibi işitilenin ardındakini de duymak lazım Demir Bey.. :img-hyste Bu arada bu devirde anlattığın gibi bir kız kaldı mı Demir, hala geçmişte yaşıyosun...:img-hyste

Biri erkek biri kadın iki beden birbirilerine öylesine yakındır ki; her ikisi de bu yakınlıktan memnundur. Asi yavaşça elini çekmiştir Demir’in kolundan. Yalnız tüm gücü bitmiş ve tükenmişçesine dalından kopmuş bir yaprak misali yanına düşmüştür kolu. Sadece gözleri vardır ekranda. Dillerin söyleyemediklerini gözler söylemektedir.

Demir “sen” diyordur. Sadece “sen”. Asi ise kilitlendiği gözlerin ne dediğini o kadar iyi biliyordur ki sadece o kara gözlerin içinde boğulmak istiyordur. Tersine akan Asi nehri onu içine çekmeyi başaramamıştır ama o iki minik kara göl Asi’yi o kadar güçlü bir etkiyle içine çekmektedir. Asi bu gidişe son diyebilecek, direnecek gücü kendisinde bulamamaktadır. Aslında tüm bedeniyle, kalbiyle kendini teslim etmek istiyordur. Boğulmak istiyordur o kara gölde Asi.

Açık pencereden içeriye süzülen hava Asi’nin açıkta kalan omzunu, kollarını iyice üşütmüştür. Birden içi ürperir Asi’nin. İster istemez gözler birbirinden ayrılır. Demir bunu fark eder ve yavaşça elleri Asi’nin çıplak omzuna gider. Asi’nin tüm vücudunu bir ateş sarar anlamını bilmediği bir sebepten. Çıplak omuzu, kolları her ne kadar üşümüş olsa da içi alevalev dir Asi’nin. Demir yanan ellerini Asi’nin üşümüş omzunu koyar. Demir Asi’yi omzundan tutmuş, öylece bakmaktadır. Kısık sesle;

Demir : Üşümüşsün.. der.

Asi biraz utangaç al al olmuş yüzünü yere Demir’in yüzünün kızarıklığını görmemesini istercesine aşağıya yere doğru kaydırır. Kendisi de kısık bir sesle hatta kendi sesini duyamayacak bir durumda;

Asi : Üşümedim Demir. der.

Zaman artık her ikisi içinde durmuştur. Duvardaki akrep ve yelkovan her zaman ki gibi payına düşen görevi layığı ile yerine getirmekteydiler. Yalnız ikisi dışında herkes için hayat olduğu gibi devam etmekte iken, uykularının içinde kimi sevdiğini, kimi sahip olmak istediği aşkını, kimi annesini, kimi babasını, kimi sahip olduğuna inandığı kocasını görürken, sadece onlar oldukları ortamın hayalle gerçek arasında olup olmadığının farkında değillerdi.

Bu bir düş mü yoksa gerçek miydi?

Her ikisi de görmüş oldukları bu güzel rüyadan uyanmak istememekteydiler. Bu kadar yakın olmaları olsa olsa düştü onlar için. Demir Asi’nin odasındaydı.

Birden Asi bardan çıkışını anımsar. Aslında Demir’e yeterince kızgın ve sinirlidir. Çok değil birkaç saat öncesinde kendisini odasına kapatmak isteyen Asi yine odadadır. Ama olmak istediği gibi değil. Demir’i en azından ertesi sabaha kadar görmek istemeyen Asi şimdi onun kollarındadır.

Demir ise almış olduğu alkolün etkisiyle düş ve gerçek arası gidip gelmekte ama bunun bir düşte olsa görebileceği en güzel düş olduğunu düşünmektedir.

Asi birden Demir’in kolları arasından kendisini çeker. Evet bu bir düş değildi ve Demir yanındaydı, odasındaydı. Asi’nin bu hiç beklenmedik kendini çekişi Demir’i de şaşırtmıştı. Demir soru soran gözlerle Asi’ye bakar. Daha fazla dayanamaz ve;

Demir : Asi, neyin var? Ne oldu?
Asi : (bir şeyler söylemektense susmayı tercih eder.) …………..
Demir : (Bir adım atar kendisinden uzaklaşan Asi’ye) Asi..

Asi tekrardan kendini geriye çeker ve arkasını döner ve gidip yatağın ucuna oturur. Demir ise onun yanına gidip gitmeme konusunda kararsız kalır ve birkaç saniye içinde kendisini Asi’nin yanında oturur bulur.

Demir : Asi neyin var?
Asi : Yok..yok bir şeyim Demir. İyiyim ben.
Demir : Emin misin?
Asi : Demir iyiyim dedim sana.
Demir : Peki öyle olsun.
Asi : ……..

Demir içinde aylardır büyüttüğü aşkı haykırmanın verdiği rahatlıkla Asi’ye bakar. Asi’nin gözlerinde hem umut hem sevinç hem de şaşkınlık vardı.

Asi duyduklarına inanmak istercesine Demir’in gözlerinin içine bakatı.

Demir: Bir şey demeyecek misin Asi?. Senin bana söyleyecek bir şeyin yok mu?

Asi: Benim de hayallerim var tabi.Ben sonuna kadar güvenebileceğim bir erkeğin yanımda olmasını isterim.Geçmişin hırsıyla geleceğini karatmayacak bir erkek isterim.Beni hiçbir zaman yarı yolda bırakmayacak birisi olmalı benim evleneceğim kişi.Sen tanıyormusun böyle birisini? O kıza bunun garantisini verebilirmisin. Sana sonuna kadar güvenmesini söyleyebilirmisin. Neyle karşılaşırsanız karşılaşın Kerim gibi aşkına sahip çıkabilirmisin. Aşkın için bütün geçmişi yakabilirmisin?


Asi’nin sesinde ki güvensizlik Demir’in kalbine taş gibi oturur.Asi’den uzaklaşmasının onu bu kadar derinden yaraladığının farkına varamamış olmasına çok üzüldü.Dediklerinde ki haklılık payı düşünmesine sebep olur.

Demir’in sessizliğini yanlış yorumlayan Asi ,birlikte bir gelecekleri olamayacağından emin olur.

Asi: Yapamayacağını biliyordum zaten. Lütfen bir daha bu konuyu açma

Demir: Asi ben…

Neriman hanımın ortalığı çınlatan sesi ile Demir ve Asi’nin konuşması bölünür.

Demir: Bu kadar basit değil Asi. Bu konuyu daha sonra konuşacağız.

Neriman Hanım: Sende mi işin içindesin Asi.Yazıklar olsun size.Ben sizi böylemi yetiştirdim.Bize bunu nasıl yaparsınız.Hiç mi düşünmediniz sonunu.

Demir: Neriman Hanım sakin olun lütfen.Bağırarak bir yere varamayız.

Neriman Hanım: Sen karışma Demir. Bu bir aile meselesi.Seni ilgilendirmez.

Asi: Anne lütfen oturup konuşalım.

N.Hanım. Konuşacak bir şey yok. Madem bizi yok sayıp gidip evlendiler bundan sonra bizde yokuz.Babama nasıl açıklayacağız kalpten gidecek adamcağız.

Asi ve Demir göz göze gelirler

Asi: Dedemin haberi var anne.Zaten bu fikir de ondan çıktı.İki ailenin anlaşmazlığı yüzünden Defne ve Kerim’i kurban etmek istemedi.

N.Hanım: Neeee.Babam bunu nasıl yapar.Nasıl beni çiğneyip böyle bir karar verir.

Asi. Olan oldu artık önemli olan bundan sonrası.

Defne: Anne lütfen böyle yapma.Ben Kerim’i seviyorum.Onunla beraber olma istiyorum.Bunu anlama bu kadar zormu?

Kerim: Evet Neriman Hanım.Lütfen bizi anlayın.Ben Defnesiz yapamam artık.

İhsan: Böyle yapmamalıydınız.Bu kadar çabuk böyle bir karar vermeniz hata.oturup halledebilirdik bunu.

Defne: Başka yol bırakmadınız baba.Başka çaremiz yoktu.Anlayın bizi.

Sessizlik inanılmaz bir şekilde ürkütücüydü.Kimsenin söyleyecek sözü kalmamıştı.

Kerim Defne’nin elini tutar ve :

Kerim: Sanırım burada işimiz bitti.

Defne: Haklısın Kerim.Benim mutlu olmamı istersiniz sanmıştım ama herkes kendi mutluluğunun derdinde.Lütfen bize kızmayın.

Yeni evli iki âşık el ele uzaklaşırlar.Bütün aile üzgün gözlerle uzaklaşan çifti izler.

Kerim: Şimdi sıra bizim cephede.Hazırmısın Defne?

Defne kocasının elini sıkar.

Defne: Hazırım Canım.Benim için en zorunu atlattık.Bunu da halledelim bitsin artık.

Kerim: Haklısın.Demir geliyor musun?

Demir: Evet geliyorum.

Demir son kez Asi’ye bakar.Ama Asi’nin gözlerinde ki uzaklık onu ürkütür.

Demir: Konuşmamız bitmedi Asi.Benim de söyleyeceklerim var.

Asi uzaklaşan Demir’in ardından bakar. Defne’nin evlendiğini, yanındaki yatakta yatmayacağını ilk defa idrak eder.Hüzünle gülümser.

Demir cesaret vermek istercesine Defne’ye bakar:

Demir: Korkma.En zorunu atlattın.Kerim seni yalnız bırakmak merak etme.

Defne gülümseyerek Kerim’in elini sıkar.

Defne: Sağol Demir.Biliyorum zaten.Ben iyiyim merak etme.

Kerim ise son derece gergindir.İstediği tek şey Defne ile baş başa kalmaktır.

Konuşa konuşa kapının önüne gelmişlerdi.İçeriden Süheyla hanımın kızgın sesini duyam Defne’nin gerilmesine neden oldu.

Kerim: Benim yanımda sana bir şey diyemez.Buna izin vermem merak etme.Biz bir karar verdik ve evlendik.Herkes buna saygı duymak zorunda.

Defne: Haklısın.Biz artık evliyiz.Kimse bu gerçeği değiştiremez.

Elleri sıkıca birbirine kenetlenir ve içeriye girerler.Demir bu çifte imrenerek bakar.

Demir: Keşke bizim için de bu kadar kolay olsa.

Devamını ancak yarın yazabilirim.Umarım beğenirsiniz.


Sevgilerimle

Eve yaklaştıkça içeriden gelen Süheyla hanımın sesi daha korkutucu geliyordu.Kerim korkuyla Defne’ye baktı ama ürkek bir Defne görmeyi beklerken son derece kararlı bir Defne görmek onu memnun etti.

Kerim: Teşekkür ederim Defne.Her şeyi yoluna koyacağım.

Kapının açılması ile birlikte Süheyla ateş saçan gözlerini Kerim’e ve Defne’ye yöneltir.

Süheyla: Hangi cesaretle onu bu eve getirirsin?

Süheyla hanımın kontrolsüz hali Demir ve Kerim’i endişelendirir.Demir işlerin kopma noktasına geldiğinin farkındadır.

Demir: Teyze lütfen. Olayları toparlayamayacak kadar zorlaştırma.

Süheyla : Sen karışma Demir.Seninle daha sonra hesaplaşacağız.Geçen gün olanlardan sonra sen nasıl evlenirsin.Ben demedim mi o aileden tek alacağımız oğlum diye.

Kerim: Yeter artık.Buraya geldiğimizden beri herkes seni anlamaya çalışıyor.Davanda haklı olabilirsin ama bu sana herkesin hayatına karışma hakkını vermez.Bu bizim hayatımız ve geçmişte yaşadıklarınızın arkasında duramamanızın cezasını çekmeye niyetimiz yok.Defne benim karım. Ya bunu kabul edersiniz ya da etmezsiniz bu sizin kararınız.

Leyla : Kerim sakin ol biraz.Elbette bir yol bulunur herkes birbirini anlar.Her şey çok taze.

Süheyla : Anlaşılacak bir şey yok Leyla .Benim kararım kesin.

Kerim: Güzel herkesin kendisini ifade etmesine sevindim.Kartları açık oynarız bizde.Biliyormusun Süheyla teyze oğlunu bulmanın sana yarayacağını ve geçmişi gömeceğini düşünmüştüm.Ama yanılmışım.Bu bile kalbini yumuşatamamış.Kusura bakma ama senin geçmişle hesabın yüzünden geleceğimi karartamam.

Kerim son derece üzgün gözlerle Demir’e bakar:

Kerim : Sana tavsiyem seninde aynını yapmam.Yoksa çok mutsuz olabilirsin.Yürü Defne burada işimiz bitti.

Kerim ve Defne’nin kapıdan çıkması ile birlikte Süheyla büyük bir öfkeyle Demir’e döner:

Süheyla: Kerim ne demek istedi.

Demir: Teyze sakin ol.Bağırarak bir yere varamayız.

Süheyla: Kerim ne demek istedi Demir.

Demir’in verecek cevabı yoktu.Asi dediklerinde haklıydı.Geçmişle olan hesabını kapatmadan Asi’ye bir gelecek vaat edemezdi.Bunu tek başına yapmalıydı.Ama teyzesi sürekli geçmiş hatırlatırken bunu nasıl yapacaktı.

Süheyla: Eğer şüphelendiğim şey gerçekse yemin ederim seni affetmem.Son sözüm bu.

Süheyla sözleri biter bitmez hışımla odadan çıkar.Leyla şaşkın bakışlarla Demir’e bakar.

Leyla : Neler oluyor Demir.Neden herkes bu kadar gizemli davranıyor.

Demir: Sonra konuşuruz Leyla.Son derece gergin bir gündü.izninle odama gitmek istiyorum.

Demir odasına gider ve Asi’nin dediklerini düşünür.Ona güvenmemesi canını çok yakmıştı ama ona asıl koyan Asi’nin bu konuda haklı olmasıydı.Keşke bugün evlenen biz olsaydık der kendi kendine ve kederle gülümser.

Asi’de hüzünlü gözlerle Defne’nin yatağına bakmaktaydı.Annesini sakinleştirmek çok zor olmuştu ki tam anlamıyla sakinleştiği söylenemezdi çünkü hala aşağıdan sesi geliyordu.
Gözlerini kapadı ve düşüncelerinin Demir’e kaymasını engellemeye çalıştı.Ama olmuyordu işte ne yaparsa yapsın Demir’i düşünmeden edemiyordu.

Kendisine söylediği o güzel sözler geldi aklına.Ama ne fayda diye düşündü.Demir’de Kerim’de ki kararlılık yoktu.Geçmişi asla unutmayacak.Annesinin ve teyzesinin başına gelenler için hep babamı suçlayacak.Bizim bu engelleri aşmamamız imkansız.

Bütün bunları kafasından kovar ve Defne ve Kerim’in mutlu olması için dua eder.

Asi sabah erkenden kalkar ve aşağıya iner.Annesi ve babası oturma odasında oturmaktadırlar.

Asi: Günaydın

Neriman. Günaydın küçük hanım günaydın. Sanki uyuyan olmuş gibi.Nasıl yaparsın Asi bunu bize nasıl yaparsın.

İhsan : Sakin ol biraz Neriman.Akşamdan beri yedin kendini.

Neriman: Yerim tabi kolay mı yaşadıklarım.Ay neden kimse beni düşünmüyor.Neden çektiğim acının kimse farkında değil.

Asi: Anneciğim elbette ki yaşadıklarının farkındayız.Ama bunun suçlusu Defne ve Kerim değil.Neden acısını onlardan çıkarıyorsun.

İhsan: Ne olursa olsun yaptıkları yanlıştı.Bizim onayımızı almaları gerekiyordu.

Asi: Neden baba.Defne sana geldi yardım et baba diye.Sen ne dedin.unut onu dedin.Şimdi bu insanlar sizin geçmişte unuttuklarınız için acı çekiyorlar.unutmak kolaymıymış baba?

Neriman ve İhsan ikisi birden şaşkınlıkla bağırırlar : Asiiii

Asi: Lütfen.ikinizde kendi bencillikleriniz yüzünden Defne’nin mutluluğunu unuttunuz.Bir tek dedem olayların farkında.Aklı başında birsi olarak bize yol gösterdi.

Neriman : Babamla da konuşacağım zaten bu mesele o kadar kolay kapanmayacak.Ayyy bütün Antakya’ya rezil olduk.Herkes neler konuşacak arkamızdan şimdi.Bütün bunlar senin suçun İhsan.Senin suçun.

Neriman hanım ağlayarak odayı terk eder.İhsan omuzları çökmüş bir vaziyette koltuğa oturur.
Babasını öyle görmek Asi için çok acıydı ama şuan en son istediği şey babasının yanında olmaktı.

Asi,Demir'in sözleri karşısında şaşkına dönmüştür. Demir'in cevap bekleyen bakışları kendisine gelmesini sağlar.Az önce duyduğu güzel sözlerin etkisinden kurtulup cevap verir;

Asi: Ben,geçmişi hırsa dönüştüren biriyle olamam. Ben beraber olacağım kişiye her konuda güvenmek isterim. Aramıza hiçkimsenin ve hiçbirşeyin girmesine izin vermesin isterim. Her ne yaşanırsa yaşansın benden vazgeçmesin,bana hep açık olsun isterim. Sen böyle birini tanıyormusun Demir? İşte bende böyle biriyle evlenirim,tabii oda beni isterse.
Şimdi gitmem gerek,Defne'yi çok yalnız bıraktım.

Demir Asi'nin ardından bakakalır. Asi'yi ne kadar çok kırdığını,ondan uzaklaşmasının Asi'ye ne kadar acı verdiğini şimdi çok iyi anlamıştır.

Demir az önce duyduklarını hazmetmeye çalışırken Defne ve Kerim'in kendisine doğru geldiğini farkeder.

Kerim: Hadi Demir,gidelim. Burda yapabileceğimiz birşey kalmadı.

Defne için için ağlarken Kerim karısının ellerini tutar;

Kerim: Bitanem,lütfen ağlama. Hepsi geçecek söz veriyorum sana. Bu tepkiyi bekliyorduk zaten. Bizi anlamıyorlar ama anlayacaklar. Lütfen,ağlama.

Defne: Biliyorum Kerim,sen yanımda olduktan sonra bu zor günleri atlatacağımızdan eminim.

Kerim sıkıca sarılır karısına.

Demir: Siz doğru olanı yaptınız. Güçlü olun,ortada bir yanlış varsa oda geçmişi bizlerden daha önde tutan ailelerimizin tutumu. Herşey yoluna girecek eminim.

Defne: Sağol Demir. Herşey için teşekkür ederim. Sende bizim için zor durumda kaldın. Bakalım teyzen ne tepki verecek?

Demir: Önemli olan sizin aşkınıza sahip çıkmanız,teyzemde eninde sonunda kabullenecek. Başka çaresi yok.

Birlikte arabaya binip,çiftliğe giderler.

****************************

Neriman: Sana inanamıyorum Asi! Beni Defne'den daha çok hayal kırıklığına uğrattın. Bunu bize,ailemize nasıl yaparsınız?

Asi: Ortada birbirini çok seven iki insan var. Haksızlık yaparak ayırmaya çalıştınız onları. Ne yapmalarını bekliyordunuz? Sessizce kabullenip,geçmişe kurban mı etselerdi sevgilerini?

Neriman: Böylesi dahamı iyi oldu peki? Bizi ezip geçtiler. Hem elalem ne der? Ben o kadına nasıl katlanırım Asi? Hiçmi beni düşünmediniz?

Asi: Anne,geçmişte ne olmuşsa olmuş! Bunun bedelini onlara ödetemezsiniz. Onlar yanlış birşey yapmadı. Sevgilerine sahip çıktılar sadece. Bence sizde bir an önce onları bağrınıza bassanız çok iyi olur. Geçmişin bize verdiği zararlar yetmedi mi? Şimdide kızınızımı sileceksiniz?

Neriman ağlamaya başlar. İhsan hiç sesini çıkarmadan konuşmaları dinler..

Neriman: Böylemi olacaktı? Ben ne hayaller kurdum sizler için. Kızım benden gizlimi evlenecekti? Ben bunu nasıl taşırım. İnsanların yüzüne nasıl bakarım? Hele babamın..

Asi: Dedemin haberi var anne. Hatta bu konuda onları yüreklendiren dedemdi.

Neriman yaşlı gözlerle Asi'ye bakar;

Neriman: Ne dedin sen Asi? Babam mı gizli nikah yapmanızı istedi?

Asi: Evet bana bu teklifi sunan dedemdi. Hepinizden daha sağlıklı düşünebiliyor dedem.

Neriman: İnanamıyorum önce kocam,şimdi kızlarım,babam... Herkes benden gizli işler çeviriyor. Kime güveneceğim ben,kime?

Asi: Anne sakin ol. Kimsenin arkandan iş çevirdiği yok. Buna mecbur kaldık anlamıyormusun?

Neriman yavaşça ayağa kalkar,kimseye birşey söylemeden odasına çıkar.

Ardındanda Asi odasına çıkar. Hüzünlü gözlerle Defne'nin yatağına bakar. Artık orda Defne'nin yatmayacağını bilmek içini acıtsada çok mutlu olacağını düşünerek üzülmemeye çalışır.

Pijamalarını giyip,yatağına uzanır. Demir'in son sözleri kulaklarındadır hala.Kendi kendine mırıldanır;

Asi: Sana bir güvenebilsem...

***************************************

Diğer tarafta Demir'lerin çiftliğindeki durumda çok iç açıcı değildi. Süheyla ilk duyduğunda öfkeden deliye dönmüş ama Kerim'in hatrına tepkilerini kontrol etmek zorunda kalmıştı. Kozcuoğulları ile akraba olma fikri onu çileden çıkarmıştı. Ama sakin olmak zorundaydı. Aslında bu durumun İhsan'a verdiği acıyı düşündükçe biraz rahatladı. Defne'ye iyi davranacaktı,onlara sahip çıkacaktı. Neriman ve İhsan'ın yaptığı gibi onları yüzüstü bırakmayacaktı.

__21. bölüm__
Asi,Demir'in bu sözlerinden sonra söyleyecek birşey bulamamştı.Bir süre sadece gözlerine baktı Demir'in..Kendisinin böylesine güzel tanımlaması,böylesine iyi tanıması,Asi'yi etkilemişti..Ama şimdi o da birşeyler söylemeliydi,iyi ya da kötü..O da Demir'e anlatmalıydı..
Asi:Ben,güçlü biriyle birlikte olmak isterim,her konuda güçlü..kararlı..Beni sevecek,koruyacak,anlayacak..Ve bir kere sevdi mi,birdaha vazgeçmeyecek yani beni yüzüstü bırakmayacak...Beni geçmişe tercih etmeyecek,hatta böyle bir ikilem arasında bile kalmayacak..Beni o kadar çok sevecek ki!Benim için geçmişini bile gözardı edecek!Olmuyorsa pes etmeyecek,hemen vazgeçmeyecek..İşte bende böyle birini isterim demir.Peki sen böyle birini tanıyor musun?
Demir:Ya gerçekten seni sevecek biri olursa!Ama geçmişinden kurtulamıyorsa bi türlü?O zaman...?
Asi:Ben geçmişini hırsa dönüştüren biriyle birlikte olamam!Çünkü bu kendisine zarar verdiği gibi bana da zarar verir!Ve başkalarının umurlarında bile değilken,sadece zedelenen biz ve aramızdaki sevgi olur!

Demir Asinin bu set çıkışı üzerine,anlamıştı ki,artık birtek yolu var!Ya Asi'yi seçecekti,ya da geçmişte yaşamaya devam edecekti!Asi haklıydı,bu kendilerine zarar vereceği gibi aşklarına da zarar verecekti..Buna izin veremezdi..Geçmişten tamamen kurtulmadan Asiyle birlikte olamazdı.eğer onu birdaha yüzüstü bırakırsa..Kararını vermişti..Önce tamamen geçmişten kurtulacak,sonra da Asi'yi,aşkını yaşayactı!..
---------------
Defne ve Kerim ise perişandı.Tabii,Neriman ve İhsan da.

Neriman:Defne,hala birşey söylemeyek misin?Nasıl yaptın bunu?Ha,Allah aşkına bizi hiç mi düşünmedin?!
Defne:Anne,nolur böyle yapmayın,bana başka bir yol bırakmadınız ki!Beni buna siz zorladınız..
Defne ağlıyordu,Kerim Defnenin elinden tutmuş,ona destek olmaya çalışıyordu.
Neriman:biz zorlamışız!Defne sen halimizi görmedin mi?İşler zaten arap saçıyken birde Kerimle habersizce evlenip işi çıkmaza sokmaya ne gerek vardı!?Şimdi nasıl yapacağız biz?Ben o Süheyla denen kadının yüzüne nasıl bakacağım?Bunuda mı düşünmedin,Defne!
İhsan perişan olmuş,diyeceğini demiş,daha da konuşmuyordu..Sadce dinliyordu..Aslında Defneye bunu yapmak istememişti.Olanların o da farkındaydı.Bu iş buralara kadar geldiyse,Defne ve Kerimin bunda suçu yoktu..Ama şimdi böyle yapmak zorundaydı.Nihayetinde yaptıkları doğru birşey değildi.Nerimanı da sakinleştirmek kolay olmayacaktı..
Defne:Anne,düşündüm,düşünmez olurmuyum?Ama ben elalemi düşündüğümden çok geleceğimi düşündüm!
Neriman:Hala daha gelecek diyor!Peki deden!O da hiç aklına gelmedi mi?Dedene nasıl anlatacaksın,kıyametleri koparacak!
Kerim:Neriman Hanım!Bu fikir zaten Cemal Ağa'dan çıktı!Bunu o istedi bizden,elalemin ne diyeceğini düşünmek yerine,bizim ne olacağımızı düşündü..
Neriman:Babam mı?..Babam bana bunu nasıl yapar!Allah'ım kimseye güvenemeyecekmiyim ben?!
Kerim:Defne,hadi gidelim artık,burda söylenecek başka birşey kalmadı..
Defne son bir kez annesine baktı,ama annesi yüzüne bile bakmıyordu.Babası zaten ona arkasını dönmüştü..Çaresizce başını salladı.Dışarı çıktılar.
-----------------
Asi ve Demir de o sırada kapıda duruyordular.Defne ve Kerim'in geldiğini görünce hemen yanlarına koştular.Defne hala ağlıyordu.
Asi:Ne oldu Defne?Nasıl durumlar?
Defne:Nasıl olabilir ki Asi?Annem deliye döndü!Benim bundan sonra Defne diye bir kızım yok dedi!
Asi Defneye sarıldı.
Asi:Tamam canım ağlama!Bak herşey düzelecek,biraz zaman,anlıyorsun değil mi?
Defne ve Asi ayrılmıştı.Asi Defnenin gözyaşlarını sildi..
Asi:şimdi güçlü olmalısınız!Henüz işiniz bitmedi,ve hala olaylardan haberi olmayan birleri var.Ne olursa olsun pişman görünmeyin,Defne?
Defne yine başını salladı.Kerimin elini tuttu.
Defne:Hadi Kerim,gidelim ve Sühela Hanıma da anlatalım..
Kerim:Evet,biz anlatalım,kabullenirler ya da kabullenmezler bu onların seçimi!Asi çok haklı pişman görünmemeliyiz,zaten pişman da değiliz değil mi Defne?
Defne:değiliz..
Defne ve Kerim ilerlemeye başladılar.
Asi:Sen de git istersen,onları yanlız bırakmasan iyi olacak..
Demir:evet,gideyim..
Demir de onların ardından ilerlemeye başladı.Asi ise gidenlerin ardından baktı bir süre.Sonra çaresiz eve girdi..
-------------------
Asi'nin kimseyle konuşacak hali yoktu.İçinden herkesin odasına çekilmiş olması için dua ediyordu!Yavaşça girdi içeri.Şükür ki Neriman ağlamaktan halsizleşmiş,odasında uyuya kalmıştı.İhsan Bey ise çalışma odasında,olanları düşünüyordu!Bugün Defne ve Kerimi bağrına basmayı istemişti biraz..Ama Nerimanın koparacağı kıyameti düşününce bundan vazgeçmişti.Daha erken diyordu..Asi,dedesini bekliyordu.
------------------
Defne,Keirm ve Demir de eve gemiştiler..İçeri girdiklerinde Süheyla çok sinirliydi.Kerim döndü.Sorular yine aynıydı..
Süheyla:bunu bana nasıl yaparsın Kerim?!Benim haberim olmadan nasıl evlenirsin,hemde onunla!İhsanın kızıyla!Rızam olmadığını bile bile bunu nasıl yaparsın!?
Kerim:Süheyla teyze!Ben Defneyi seviyorum.Size söyledim,böyle olmaz dedim!Sizin geçmiş meseleleriniz yüzünden ben onu unutamam dedim!Ama dinlemediniz ki!O aileden alacağımız bir kişi var o da Aslan,dediniz!Artık sizi sadece oğlunuz ilgilendiriyor değil mi?Şimdi biz Defneyle evlendik diye,Aslanın ailesiyle problemleriniz olucak,ucu size dokunuyor diye değil mi?
Süheyla:Sen,sen ne diyorsun Kerim?Böyle birşeyi nasıl söylersin,ben sadece oğlumun iyiliği için değil..Sizin de iyiliğiniz için istedim bunu!Nasıl yapacaksınız?Nasıl yürüteceksiniz bu evliliği..Ailelerle aranız kötüyken,bu kadar büyük bir geçmiş meselesi varken ortada nasıl?!
Kerim:O geçmiş,bizi ilgilendirmiyor ki!Ha davanızda evet arkanızdayım,Aslan oğlunuz olabilir,belki,o zaman sizin hakkınız yenmiş olabilir,ben bunlara birşey demiyorum!Arkanızdaydım da!Ama neden faturası bize kesiliyor,bunu anlamıyorum!
Leyla:Kerim,tamam,uzatmayalım istersen!
Süheyla:Yok Leyla,zaten uzamayacak,çünkü onların kararı gibi benimki de kesin!Kesinlikle böyle bir evliliği onaylamıyorum!
Demir:Teyze biraz erken değil mi kesin konuşmak için?Zaten Kerimden böyle birşey isteyemezdik ki,sonuçta bu bizim geçmişimiz,birtek onu sen büyüttün diye,senin oğlunu elinden alan,ailenin kızıyla evlenmemesi saçma olmaz mıydı?
Süheyla:Ne olursa olsun!Ben kararımı söyledim!Başka da söyleyecek birşeyim yok!
Kerim:öyle mi zaten benimde söyleyecek birşeyim yok!Hatta bunlar da söylenmemeliydi..Tüm bunları açıklamak için belki birkaç kelime,bizim yaşadığımız aşk,sizinki ise,geçmiş,intikam ve hırs..Demekki bunların dördü birarada olmuyor!Eğer bizim tekrar uzlaşmamız için,bunlardan birtanesinin yok olması gerekiyorsa beklemeyelim!Çünkü bizim aşkımız hiç bitmeyecek!Ha olurda siz geçmişin intikamını almaktan vazgeçip,geleceğe bakmaya karar verirseniz,bizim kapımız size herzaman açık!
-----------------
Asi hala dedesini bekliyordu.Dedesi gelmişti sonunda.
Asi:Dede,nerde kaldın?Seni bekliyordum!
Cemal Ağa:Geldim kızım neoldu ki?
Asi:Ne olmadı ki dede!Biliyorsun,Defne ve Kerim evlendiler..
Cemal Ağa:biliyorum,söylediler mi,Nerimanlara?
Asi:Evet..Dede,resmen kıyamet koptu,ben bile sesleri aşağıdan duydum!Annem deliye döndü!Defneyi evlatlıktan reddetmiş!
Cemal Ağa:İhsan o neyapmış peki?Yufka yüreklidir o?
Asi:Ne haliniz varsa görün demiş!Madem biz yoktuk nikah kıyılırken,nikahtan sonra da yokuz demiş!
Cemal Ağa:Hmm..Şimdi nerdeler peki?
Asi:Odalarına çekilmiş annemler..Defne ve Kerim de Süheyla Hanımlara gittiler,bir kıyamette orada kopacak!
Asi:Dede?Napıcaz?Onların kalacak evleri bile yok şimdi!
Cemal Ağa:kim demiş onu?
Cemal ağa,cebinden bir anahtar,bir de kağıt çıkarıp Asi'ye verdi.
Cemal Ağa:Al bakalım bunları..Bak bu evin anahtarı bu da adresi..Götür onları evlerine,kimseyi dert etmesinler kızım!Onlar mutluluklarına baksınlar,herşey hallolur!
Asi:Dede,sen bunu ne zaman ayarladın?
Cemal Ağa:eee,kızım sen dedeni ne sandın,hadi hadi,götür biran önce,bırak eve onları gel!
Asi,hemen dışarı çıktı.Demirlerin çiftliğin evin önünde beklemeye başladı..

Ben ciddi olmayı hiç becerememişimdir o yüzden ciddi olmayıp sizi güldürecek bir senaryo yazıcam gene ucmak serbest:img-hyste

21.Bölüm bası sonu ortası ne farkeder yazıyorum herkes anlar:img-hyste

Asi: Hımmm bu benim sanırım...
Demir: Evet nerden anladın..Akıllısın diye bosuna demiyorum:icon_whis
Asi:Bırakta anlıyim artık..Ama bi sorun var..
Demir: Neymiş o ?
Asi: Ben gecmişi hırsa dönüştüren biriyle olamam ..
Demir: Neden alarjin mi var?
Asi: Yok ondan degil hırs yapanlar kanıma dokunuyo..
Demir: Tmm sen iste yeterki hayatımın kadını:img-in_lo
Asi: Büüüüppssss ne kadını ben kız oğlan kızım Allah'ıma sükürler olsun :img-hyste
Demir: içses:hay allah dilimi eşşek arısı soksun...
dıs ses: of pardon cnm ya...
Asi: Ben senin tanıdıgın kızlara benzemem
Demir:Biliyorum o yüzden sana asıgım..:img-blush
Asi: Demir fazla acılma bogulacaksın..
Demir: sorun degil yüzme biliyorum seni nasıl kurtarmıstım hatırladın mı ?
Asi: Demir Asi can almaz ? ölen caresizlikten ölür...ben sadece akıntıya kapıldım tmm mı?
Demir:Asi in arabadan..
Asi:Hangi araba..
kamera arkası:
yönetmen: Murat o ilk bölümlerin repliği be olummm olmuyo ya biraz konsantre ol..
Demir: of arabamı dedim... git burdan asi..
Asi: Demir yapma bunu...Hani beni seviyodun:img-blush
Demir: haklısın bunları unutup birlikte olalım hırslı olursam Kur'an'ı Kerim carpsın..
Asi:Kur'an'ı bilmem ama Kerim'e carptırabilirim seni ...Neyse öyle olsun tut elimi..
Demir:Seni Seviyorum :img-in_lo
Asi:Ben de seni hayatımın erkeki:img-in_lo

Evet arkadaşlar tüyolardan yola çıkarak bir 21. bölüm seneryosu yazı verdim.
biraz gurur ve önyargı romanına benzedi. Bende bu romana benzetmek istemiyorum ama gidişat öyle gösteriyor.

21 .Bölüm


Asi duydukları karşısında şaşkına dönmüştür.

Demir Asi’nin vereceği cevabı gözlerinde büyük bir hüzünle beklemektedir.

A .Evet öyle bir kızı tanıyorum.
Biliyorum ki o kızında bir sevdiği var.
Hayatının en acı tecrübesini yaşadığı nehre, gözünü kırpmadan hiç tanımadığı biri için atlayabilen
Sevdiğinin, sevdiği için hayatını tehlikeye atabilen
Namlunun ucundayken bile soğukkanlılığını kaybetmeyen
Hayattaki sağlam duruşuna rağmen sevdiğine yardım et bana diyebilen
Yaptığı iyilikleri söyleme ihtiyacı duymayan
Çocukluğunun en kıymetli anılarını sevdiği ile paylaşabilen biri
Bütün bunlara rağmen aşkında aynı cesareti gösteremeyen biri, ben geçmişi hırsa dönüştüren biriyle olamam.

Demir’in yüzü çektiği acının şiddeti ile darmadağınık olmuştur.
D: Asi…
Sesi duyulmaz bile . Defne ağlayarak çiftliğin kapısından çıkıp kendini Asi’nin kollarına atmıştır.
Def: Asi annem beni istemiyor Asi.. Annem ve babam bizi istemiyorlar..
A: Sakin ol Defne ağlama, siz yanlış bir şey yapmadınız.
Defne’nin yüzünü iki elinin arasına alır.
A: Siz aşkınıza sahip çıktınız. Geçmişin karanlık ellerinin sizi içine çekmesine izin vermediniz. Bunu unutmayın. Şu anda en önemli şey sizin birbirinize aşık olmanız. Bunun dışında hiç bir şeyin önemi yok..Anlayacaklardır. Anlayamazlarsa onlarda geçmişin karanlığına esir olmuşlar demektir. Bunu için sakın kendinizi suçlamayın

Defne’nin ağlaması azalmıştı..

Def: Gerçekten mi? Sen de yaparmıydın aynısını Asi?

Asi Demir’in gözlerinin içine bakarak..

A: Yapardım.. Eğer senin Kerim’e güvendiğin kadar sevdiğim adama güvenseydim bir an bile tereddüt etmeden yapardım.

Defne sıkıca Asi’ye sarılır.
Kerim üzgün gözlerle onlara bakıyordur.

Asi elini Kerim’e uzatır. Kerim uzatılan eli tutar. Asi bu eli Defne’nin eline verir..

A: Bir birinizin elini hiç bırakmayın. Ayakta kalmak için aradığınız gücü birbirinizde bulacaksınız..Hadi gidin artık vermeniz gereken bir sınav daha var..

Kerim ve Defne elele arabaya doğru yürürler.
Demir Asi’ye bakıyordur. Yüzündeki acı hiç eksilmemiştir. Asi’yi ne kadar kırdığını anlamıştır.

A: Onlara dikkat et . Teyzenin onları çok hırpalamasına izin verme .. İyi geceler Demir
D: Merak etme.. Sana da iyi geceler Asi


Asi onların arkasından odasına çıkar annesi ve babasını görmek bile istemiyordur. Odanın karanlığında artık yapayalnızdır. Defne sevdiği adamın yanındadır artık. Evet kötü bir başlangıç yapmışlardır. Geçecektir nasılsa bu zor günler onlar bir birlerini sevmeğe devam ettikçe. Ya kendisi, neydi bu yüreğindeki kıpırtı. O adamı bu kadar severken, hemde ondan duymak istediği sözleri en içten şekliyle dile getirmişken nasılda deyi vermiştir o sözcükleri. Ama canı acıyordu, Demir’in ondan uzaklaşmak istediğini düşündükçe canı acıyordu.
Gecenin karanlığına fısıldadı “eğer beni seviyorsan, eğer gerçekten beni istiyorsan inandır beni, lütfen inandır beni”

………………………………………………………………………………………………..

Demir ve Leyla ofiste…….

L: Evet bütün çalışmanın üzerinden geçtik.. Bala hanım geldiğinde her şey hazır olacak..Sahi ne zaman geliyor
D: Bu gün uçakla geliyor… İyi iş çıkardın Leyla.. Hepimizin aklı bu kadar darma dumanken sen bizi toparladın. İyi ki varsın..

Leyla bu iltifattan çok hoşlanmıştır. “iyi ki varsın” demişti. Hakikaten böylemi düşünüyordu acaba…Asi onunla konuş demişti. Belkide haklıydı .. belki Demir hislerini söylemeye çekiniyordu ona .. Nede olsa birlikte büyümüşlerdi..

L : Madem iyi iş çıkardım patron o zaman güzel bir öğlen yemeğini hak ettim…

Demir gülümser..

D: Hadi bakalım şu hak ettiğin öğlen yemeğine götüreyim seni..

Birlikte çıkıp güzel bir lokantaya giderler..
Leyla çok mutludur. İlk defa böyle baş başa yemeğe çıkmışlardır. Artık Demir’e açılmaya karar vermiştir. Değil mi ki Süheyla teyze de onu destekliyordu..

L: Demir..

Tam o sırada Demir’in telefonu çalar..

K: Demir Bala Hanım geldi. Onu şimdi otele yerleştiriyorum. Akşam otelde beraber akşam yemeği yiyeceğiz. Ona göre..
D: Tamam o zaman akşam için yer de ayırt.. Kerim bu arada (biraz utanarak) Lütfen Bala’nın geldiğini Asi bilmesin..
K: (Sırıtan bir sesle) olur... görüşürüz.

Demir telefonu kapar..

L : Bala gelmiş mi?.. Hem neden Asi’nin bilmesini istemedin?

D: (Yakalanmış çocuk gibidir.. ) Hiç sadece Asi’nin bilmesini istemedim. İstanbulda bir birlerinden pek hoşlanmadılar da.. Hem sen demin ne diyecektin?..
L : Önemli değil di herhalde, unuttum..
D: Aklına gelince söylersin..Hesabı isteyelim de kalkalım. Eve dönüp giyinmek istersin herhalde. Akşam Bala ile yemek yiyeceğiz..

O arada hesap için Demir garsona işaret etmiştir.

L : Tamam kalkalım…

Demir hesabı ödemek için cüzdanını çıkarmıştır. Ödemeyi yaparken cüzdanından bir kağıt düşer.. Fark etmemiştir bile..
Leyla yerden kağıdı alır. Tam Demir’e uzatacakken bunun bir fotğraf olduğunu fark eder. Resme bakmak için çevirir. Asi’nin yüzü ona gülümsüyordur. İçinde tarif edilmez bir acı hisseder. Bir erkek neden bir kadının resmini cüzdanında taşırki? Bunun bir tek açıklaması vardır.

L: (Titreyen bir sesle) Demir… bunu düşürdün.

Resmi Demir’e uzatır..
Resmi Leyla’nın elinde gören Demir’in yüzü değişmiştir.

D: (Usulca) Teşekkür ederim. Fark etmemişim.

Leyla artık ağlamaklı haldedir. Demir’in bakışlarını görmüştür. Ayrıca Bala’nın geldiğinin Asi tarafından bilinmemesini istemesi…Sonra o nişan günü Meleğin aldığı tarak.. Kendine alındığını düşünmüştü oysa..

L: Bunu bir tek ben mi bilmiyordum. ? Kerim biliyor, Melek biliyor.. Ya Süheyla teyze..Tabiki bilmiyor değil mi?

D: Leyla lütfen.. Teyzem bilmiyor.. ama senden özellikle saklamış değilim..Onlar anladılar sadece …
L: Tanrım ne kadar körmüşüm. Ben senin benden hoşlandığını açılamadığını düşünürken … sen…
D: Leyla sen neler söylüyorsun. Biz birlikte büyüdük. Melek neyse sende osun benim için..

Leyla ağlayarak masadan kalkar..

D: Leyla dur…

Ama Leyla çoktan çekip gitmiştir. Demir masada kalakalır. Alt üst olmuştur. Nasıl da anlayamamıştır. Asi’nin o gece dediklerini hatırlar. Asi anlamıştı ama ..Asi aklına gelince gülümser..Şimdi Bala’nın burada olduğunu nasıl söyleyecekti, hem de dün gecenin üstüne .. Bir de Leyla çıkmıştı şimdi…

………………………………………………………………………………………..

Leyla doğru çiftliğe gider.. Ağlıyordur.
Süheyla Leyla’nın ağladığını görmüştür. Odasına kapanan Leyla2nın peşinden gider.

S: Leyla girebilir miyim?... Ne oldu Leyla? … aç kapıyı..

Leyla kapıyı açmıştır.

S: Leyla ne oldu kızım ? Neden ağlıyorsun?,
L: Yok bir şey?
S: Anlat Bir şey olmuş belli..
L: Anlatamam…
S: Ne demek anlatamam? Şimdiye kadar her şeyini anlatırdın. Söyle
L: Demir…
S: Demir bir şey mi söyledi seni bu kadar üzecek..
L: Ben ..Demir… Başkasını seviyor teyze…
S: Nasıl?... Kimi ? .. Kim varki burada ?

Leyla suskun bir şekilde Süheyla’nın yüzüne bakar..

S: Başkasını sevdiğini mi söyledi? Yanlış anlamışsındır..
L: Ben her şeyi doğru anladım..eminim o başkasını seviyor..
S: Hadi toparla kendini. Her şey düzelecek. Ben Demir ile konuşacağım..

Leyla’nın bir şey demesini beklemeden odadan çıkar.

Kendini balkona atar. Kimi seviyordur ki? Yıllardır demir’in Leyla ile uygun bir beraberliği olacağını düşünmüştür. Leyla tam Demir’e göre biridir. Kim olabilir ki?
Tam o sırada Asi’nin ahırlara doğru gittiğini görür. Bir den her şeyi idrak eder..
Doğruca Asi’nin peşinden ahıra girer.

S: Asi ne işin var burada?

Asi Süheyla’yı karşısında gördüğüne şaşırmıştır.

A: Ne işim mi var burada Hatırlatırım ben Demir için çalışıyorum.
S: O zaman sadece bir çalışan olduğunu unutma..

Asi Süheyla’nın ses tonundan rahatsız olmuştur..

A: Nedemek istiyorsunuz? Açık konuşun .. Hem beni istemiyorsanız bunu bana Demir’in söylemesi gerekiyor..
S: Demir’in kafasını karıştırma… Onun seninle işi yok..

Asi artık dikleşmeye başlamıştır. Bu kadın ne demek istiyordur..

A: Bir sorununuz varsa bunu Demir ile halledin..

S. Tabii onu da yapacağım ama öncelikle sana söylüyorum. Demir den uzak dur. O başka biriyle beraber.

A: Eğer öyleyse bunu niye bana söylüyorsunuz. Başkası ile birlikte ise ben sizin için neden bir tehlike oluyorum..?

S: Kozcuoğullarını bilirim istediklerini almak için sonuna kadar uğraşırlar sonrada bir paçavra gibi bırakırlar.

A: Süheyla hanım.. eski olaylara beni karıştırmayın. Eğer Demir beni seçmişse bu Demir ile benim aramdaki bir problem olur. Sizi de hiç ilgilendirmez. Bu konuşma burada birmiştir. Başka sorunuz varsa bunu Demir ile çözün. İyi günler..

Asi ahırdan hızla çıkar..Çok sinirlenmiştir. Ama bir yandan da Leyla’nın Demir’e açılıp ters tepki aldığını anlamıştır.
Kapıda arabasından inen Demir ile karşılaşır. Demir onun burnundan soluduğunu fark etmiştir.

D: Asi ne oldu..?

O sırada Süheyla da ahırdan çıkmıştır.

Asi ters ters arkasına bakar..

A: Teyzene sor..

Daha fazla bir şey söylemesine izin vermeden uzaklaşır..

Süheyla Demir’in yanına gelmiştir. Sinir içinde görünmektedir.

D: Teyze neler oluyor? Asi’yi üzecek bir şey söylemediğini umuyorum?
S :Üzecek bir şey söylemek.. O üzülmez. O babasının kızı ukala ve gururlu…Hem seni neden bu kadar ilgilendiriyor Asi’nin üzülmesi..O kızdan uzak dur Demir..

Demir teyzesinin kolunu tutmuştu..

D: Teyze Asi’ye ne söyledin?

Ödü kopmuştur teyzesinin Asi’yi üzmüş olabileceğinden..

S: Ne mi söyledim? Ona da sen den uzak durmasını söyledim.
D: Ne cevap verdi?..

Süheyla da sinirlenmiştir hepden, söylediğinin içerdiği anlamın farkında bile olmaz.

S: Ne cevap verecek küstah kız.. Sen onu seçmişsen bunun ikinizin arasında bir konu olduğunu , karışmamamı söyledi.

Demir’in içi rahatlamıştı. Uzaklaşan Asi’nin arkasından bakar…
"Beni istemeseydin bunu teyzemin suratına gururla haykırırdın. Demek ki hala benden vazgeçmedin Asi..Bende senden vazgeçmedim. Seni geri alacağım emin ol bundan"

Ertesi sabah Asi ve Demir bulusurlar...

Demir:Hoş geldin canımın sol köşesi:img-blush
Asi: Hoşbuldum aşkom..:img-in_lo
Demir:Aşkom ne be ?
Asi:Askım gibi bişe takılma detaylara..
Demir:Tmm cnm neyse bizim halimiz ne olcak bitanem ya ?
Asi: Off bilmiyorum bizde mi gizli nikah yapsak.
Demir:Sen ciddi misinnn ?
Asi:Ne ciddi ben ben Asi.....Nikah meselesini diyosan evt..
Demir:Tmm hadi gel işlemlere hemen baslayalım..Kan aldırmak flnda lazım şimdi..
Asi: (Asi kan lafını duyunca korkar ama belli etmez..)

Hersey hazırdır bir tek hastane kalır..hastaneye giderler..
Asi kanını vericekken pat diye düser bayılır..
Demir:Asii Asiiiii sol köşem uyann nolurrr...
Hemsire:Asi hanım uyanın..ayılıyo dur tekrar deneyelim..
Asi:ayy iğne der gözler sağ sola dönerr pat gene gider...bayılıkken kan alınır..Evin yolunu tutarlar..

Asi: Bide benim sacımın teline zarar gelse o adamları öldürürmüşsünn..Kadın kazık gibi iğneyi koluma mante etti sen bir şey yapmadınn...
Demir:Asi sacmalıyosun...
Asi:sacmalıyo muyum..benim işçilere karsı davranıslarımı eleştiren sen degilmiydin ?

Kamera arkası: arabayı durdururlar yönetmen iner vee...yaa kardesim.. Tuba noluyo size ya kac bölüm önceki replik o sıyrılın sundan dün dündür bugün bugundür 1..2...3.. kayıt

Tuba içses: hay ben senin o kadar konusan yorulan sensin sanki oturdugun yerden emir vermek kolay dimi ...

Asi:sacmalıyomuyum o kocaman iğneyi nasıl soktu kolumaa ıyy
Demir:sen ne korkak cıktın be cnm bende seni güçlü bilirdim.
Asi:hala öyleyim iğne baska şey ama önüme yılan getir bak korkarmıyım...
Demir:ilginççç...

evin önüne gelirler
Asi:Hadi artık ben evime gidiyim bana süpriz yaparsın artık şöyle bir hoşluk fln dimi :img-blush
Demir:yapmam mı beaa sen yeter ki iste...
Asi:iyi geceler erkekim rüyanda beni gör
Demir:Sende beni..:img-in_lo

Ertesi sabah olur Asi Defneyi arar ve ona herseyi anlatmaya baslar..

Asi: Defne bende gizli nikah kıycam bugün biliyomusun ?
Defne:neee
Asi:evet sen kıyıyosun bende kıyarım ne var
Defne:tmm da insan şimdimi haber verir ya ne giycem..
Asi:yok aslında o sorun olmazda..şeyyy
Defne:Neyy Asi neyy söyle catlıyorum bak çat pat..
Asi:Senin gelinliği giyebilir miyim ?
Defne:Neden Demir sana daha güzelini alır..
Asi:bosuna masraf olmasın ya :img-hyste
Defne: ay ayol alemsin Asi ondaki para mısır prensesinde yok..
Asi: yok tabi neyse vercen mi ?
Defne:tmm vercem giy gzl ol
Asi:hadi kontörlerim gitti biz seni alırız evden..
Defne:evden alcaksan niye aradın.
dıtt..dıtt.dıttt.....
Kapadı :S

Asi Demir’lerin çiftliğine gitmeyi hiç istemese de başka seçeneği olmadığının farkındadır.Şuan kimsenin lafını çekecek halde değildir.Özellikle Süheyla Hanımla karşılaşmayı hiç istememektedir.Ama kader işte daha çiftliğe adım atar atmaz Süheyla Hanımla karşılaşır.İstenmeyen ot burnun dibinde biter misali.

İkiside tartmak istercesine birbirlerine bakarlar.Asi’nin Süheyla hanım konuşmadan söze başlamaya niyeti yoktur.Sessizliğe dayanamayan taraf Süheyla Hanım olur.

Süheyla : Kendinizi çok zeki zannediyorsunuz değil mi?Herkesten gizli evlenerek her şeyi oldu bittiye getirip olayı kapatabileceğini sanıyorsunuz.Ama o kadar kolay değil.Şunu bilin ki bu evliği asla ve asla onaylamayacağım.

Asi: Evlilikleri için sizin onayınıza ihtiyaçları olsaydı farklı davranırlardı.Kerim Defne’ye aşık.Eğer ona güvenmeseydim evliliklerinin önündeki en büyük engel ben olurdum.Ne olursa olsun onlar mutlu olacaklar.Ben buna inanıyorum.

Süheyla: Aşk ve sevgi her zaman yeterli olmaz Asi.Kerim ve Defne de işe yaramış olabilir ama bu herkeste böyle olacak anlamına gelmez.

Asi: Ne demek istediğinizi tam olarak anladığımı sanmıyorum.

Süheyla: Anladığına eminim.Kerim’le Defne’nin evlenmesini sağlamış olabilirsin ama daha fazlasını umut etmezsen iyi edersin.

Asi: Bakın Süheyla hanım beni tanıdığınızı sanmıyorum.Benim kimseye karşı umut beslediğim yok.Siz gelecekle ilgili planlarınız istediğiniz gibi yapabilirsiniz.Benim tek istediğim Defne’nin mutluluğu.Bunun dışında başka hiçbir şey beni ilgilendirmez.Yapacak işlerim var.İzninizle.

Asi ve Süheyla kendi hararetli tartışmalarına o kadar kapılmışlardı ki Demir’in yaklaştığını ve kendilerini dinlediğini fark etmediler.

Demir teyzesinin Asi’ye dediklerini duymuş ve Asi’nin cevabı karşısında iyice ümitsizliğe kapılmıştı.

Demir: Teyze.Bütün bunlar ne demek oluyor.

Süheyla : Demir.Ne zaman geldin sen.

Demir: Dediklerini duyacak kadar uzun zamandır buradayım.Asi’yle nasıl bu şekilde konuşursun.Olanların sorumluluğunu Asi’ye nasıl yüklersin.

Süheyla: Yeter artık Demir. Dediklerine dikkat et. Bu kızla aranda ne var bilmek istiyorum. Eğer ona karşı bir şeyler hissediyorsan bundan vazgeçsen iyi edersin.Buna asla izin vermem haberin olsun.

Demir bıkkınlıkla teyzesine bakar.Bu yaşadıklarına inanamamaktadır.Hiç aşık olmayacağım derken imkansız bir aşkın pençesinde bulmuştu kendisini.

Demir: Biliyorum teyze.Beni içine hapsettiğin geçmişten kurtulamadığım sürece aşkımı yaşayamayacağımı biliyorum.Ama o kaleden kurtulacağım.Bir gün bunu mutlaka yapacağım.ben senin gibi olmak istemiyorum.Yıllar sonra yaşayamadığım bir hayatın ardından bakmak istemiyorum.

Demir sinirle teyzesinin yanından ayrıldı.Süheyla hanım şaşkınlıkla kalakalmıştı.

Süheyla: İnkar etmedi.Ona karşı bir şeyler hissediyor.Ben ne yapacağım şimdi.Eğer Demir kararlıysa beni kesinlikle dinlemez.

Asi’nin teyzesine söyledikleri Demir’i hem kırmış hem de sinirlendirmişti:

Demir: Ben ona kalbimi açtım.Hissettiğim her şeyi söyledim.Ama bana güvenmiyor.Lanet olsun bana güvenmiyor.

Demir sinirle arabaya yumruk atar.Asi ile konuşmak ve bu durumu halletmek istiyordu ama o kadar sinirliydi ki Asi’nin kalbini kırmaktan korkuyordu. Siniri geçince daha sakin bir şekilde konuşacaklarını düşündü ve arabasına bindi.

Ofise geldiğinde Bala’nın da orada olduğunu görmek gerilmesine neden oldu.

Bala: Demir merhaba

Demir: Merhaba Bala. Nasılsın.

Bala : İyiyim teşekkür ederim.Sen?

Demir: Bende iyiyim

Demir’in gergin olduğunu anlayan Kerim ortamı yumuşatmak ister.


Kerim: Herkes burada olduğuna göre toplantıya geçebiliriz artık.Öğlene kadar işleri halledelim de beraber yemek yiyelim.Burada ki yemeklere bayılacaksın Bala.Harika.

Bala: Öyleymiş Leyla bahsetti.

Leyla : Evet Harbiye’de yer ayırttım zaten.Öğlen için bizi bekliyorlar.

Leyla merakla Demir’e bakar.Son derece gergin ve sinirli göründüğünü fark eder.

Leyla : Demir.İyimisin.Bir sorun yok değil mi?

Demir: Hayır her şey yolunda.

Güven vermek istercesine Leyla’ya gülümser.Leyla her şeyden habersiz içi umutla dolu olarak Demir’e gülümser.Gerçekten de günün birinde Demir’in kendisine aşık olacağını umut etmektedir.

Leyla : Evet şu projeyi gözden geçirelim bakalım.


Asi Süheyla hanımla girdiği tartışma yüzünden kendisini işine vermekte zorlanıyordu. Şimdiye kadar hiç aşık olmamıştı hatta etkilendiği bir kişi bile olmamıştı hayatında. Ama şimdi Demir’i her gördüğünde ayakları yerden kesiliyordu. Ona karşı hissettiği duyguların ne zaman aşka dönüştüğünü bulmaya çalıştı.

Aslında ne kadar inkâr etse de onu ilk gördüğü an ondan etkilenmişti: O azgın Asi nehrinden çıktığında gözlerini ilk açtığı an karşılaştığı o kara gözlerden etkilenmişti. O da kendisi gibi sırılsıklamdı ve garip çekicilik vardı üstünde.Sonra ona ne zaman aşık olduğunun farkına vardı: Cenaze için İskenderun’a gittikleri evde sabahladıklarında aşık olmuştu Demir’e.Daha onun kim olduğunu bilmeden,ailesi ile ilgili gerçekleri öğrenmeden aşık olmuştu.Ama aşkını kalbine gömmenin en doğrusu olduğunun da farkındaydı.Demir ne derse desin Süheyla hanımın dediklerinin onun için önemli olduğunu biliyordu.Kendiside daha fazla acı çekmek istemiyordu.Ama bunun kolay olmayacağını da biliyordu.Birlikte çalıştıkları için karşılaşmamaları olanaksızdı.Buna nasıl dayanacağım ben diye düşündü üzgün üzgün.

Demir toplantıda ve yemekte Bala’ya karşı son derece mesafeli davranıyordu.Bir ara Kerim’in kulağına eğildi ve :

Demir: Kerim Bala’nın burada olduğunu Asi’ye söylemezsen sevinirim.

Kerim : Ne demek şimdi bu.Neler oldu Demir anlatsana?

Demir: şimdi olmaz Kerim. Daha sonra anlatırım.Sen Asi’ye söyleme yeter.

Kerim : Sen yine karıştırmışsın bir şeyler ama söylemeyiz bakalım.

Yemekler yenmiş ve işe dönme zamanı gelmiştir.

Kerim : Hadi bakalım ofiste işler bizi bekliyor.Çabuk çabuk bitirelim ki bende karımın yanına gideyim.

Leyla : Alemsi valla.İki saattir dilinden düşürmedin karını.

Demir: Eee ne yapsın ne zorluklarla aldı karısını.

Bala : Evet bende dinlemek isterim bu hikayeyi.

Leyla : Tamam sen Kerimle git istersen Bala. O sana yolda anlatır bizde Demir’le geliriz arkanızdan.

Demir tek kaşını kaldırarak Leyla’ya bakar.

Leyla : Demir bir kahve içecek kadar vaktimiz var mı? Seninle bir şey konuşmak istiyorum.

Demir: Olur var tabi. Ne konuşmak istiyorsun benimle merak ettim şimdi.

Demir garsonu çağırır ve kahvelerini söylerler.

Leyla : Ben söze nasıl başlayacağımı bilemiyorum.Ama artık sessiz de kalmak istemiyorum.

Konunun gidişatı Demir’i korkutur. Asi’nin söyledikleri gelir aklına.Kendisi Leyla’yı hep kardeş gibi görmüştür kendisi için Melek’ten farkı yoktur Leyla’nın.Ya Leyla için öyle değilse diye endişelenir?

Leyla : Birbirimizi yıllardır tanıyoruz Demir.Neredeyse tüm hayatımız birlikte geçti.Bunları konuşmak benim için çok zor Demir ama bilmeni istiyorum.Ben sana hep güvendim.Benim hayatımda hep önemli bir yerin oldu.

Demir korktuğu şeyin gerçekleşmek üzere olduğunun farındaydı ve engellemek istedi.

Demir: Leyla ben….

Ama Leyla’nın Demir’i dinlemeye niyeti yoktu.

Leyla : Lütfen Demir.Sözümü kesmeden dinlemeni istiyorum.Benim sana olan hislerim bir arkadaştan çok öteydi her zaman.Hayatımda ki yerinin farklı olmasını istiyorum.

Demir: Leyla lütfen.Bak ben seni hep kardeş gibi gördüm.Bu dediğin olanaksız.Sana o gözle bakmadım hiçbir zaman.

Demir’in dedikleri Leyla’nın sarsılmasına neden olur.

Leyla Ben sanmıştım ki…Ben özür dilerim….

Leyla ağlamaya başlar ve koşarak restorandan çıkar.

Yalnız kalan Demir : “ Asi haklıymış” der kendi kendine.Bunu ben neden daha önce fark etmedim.Olayların bu noktaya gelmesini engelleyebilirdim.

Asi&Demir Yıllar Sonra..

Demir: Asi şimdi biz ne zaman evlenicez bu geçmiş meselesini de aştık..
Asi: Daha aşmadık Demir.. Doktor bi kaç seans daha devam etmeniz gerek dedi ya unuttun mu..:img-hyste
Demir: Asi 20 yıldır tedavi görüyoruz.. Annen, baban ve teyzem huzur evine elele gittiler..Defneyle Kerim’in boy boy çocukları oldu.... Aslanla Leyla’nın oğlu Yusuf Yusuf bile evlendi.. Biz hala ayrıyız..
Asi:Kavuşuruz kavuşuruz.. Hem bak bir de geçmişi aştım diyorsun Demir.. 20 yıl değil o 25 yıl .. devam devam tedaviye..:img-hyste
Demir: Hey gidi günler hey.... Ne gençtim be bir zamanlar.. Kızlar bakışlarıma hastaydı..:icon_shad
Asi:Kızlar mı.. Hangi kızlar.. Bla dimi Biliyordum ben zaten Bla’yla bir şeyler oldugunu.. Bir yakınlaşma oldugunu anlamıştım..
Demir: Anlıktı Asi… :img-hysteZaten aklım senle o kadar doluydu ki ona Asi deyiverdim..
Asi: Bak hala anlık diyo.. Bütün anlık yakınlaşmalarda beni anıyorsun demek.. Yazıklar olsun seninle terapi gördüğüm yıllara.. :img-hyste
Demir: Asi ben sadece seni sevdim ya niye hala anlamıyorsun.. Kaçıncı bölüm sonuydu hatırlamıyorum… Bas bas bağırdım ya kahrolsun geçmiş yaşasın Asi diye..:img-hyste
Asi: Yusuf Yusuf’un 18. doğum günüydü.. O gün bağırmıştın.. Yaşlarımızı söylemiyim istersen..:icon_whis
Demir: O kadar olmuş muydu ya.. Ben daha erken diye hatırlıyorum..:icon_whis
Asi: Ondan önce gençlik yıllarımızda bir kez daha söylemiştin.. Ama o yıllar aşk ve gururu okuyordum, ordan esinlenip seni reddetmiştim.. :img-hyste
Demir: Hatırladım.. Gitmem gerek mr. Darcy demiştin.. :img-hyste
Asi: Neyse hadi kapayalm bu konuyu.. Doktor duyunca kızıyor biliyorsun..
Demir: Yazdığımız şarkıyı duyunca bizi burada bi dk tutmazlar artık..
Asi: Hadi o zaman bi tekrar edelim doktor gelmeden..
Demir-Asi: Bitti geçti gitti tövbe,tövbe,tövbe,tövbe…:img-hyste

Saçmalamanın sınırını aşsam da idare edin :img-grin2

Demir'lerin çiftliğinde o gece kimse uyuyamamıştı. Defne sabaha kadar ağlamış Kerim ve Leyla onu teselli etmek için çabalamıştı. Sabah sessizce kahvaltılarını ettiler.

Kerim: Hadi Defne,çok yorgunsun biliyorum ama bugün çok işimiz var,çıkalımmı?

Defne: Tamam Kerim. Çıkalım.

Süheyla: Çocuklar ne yapacaksınız şimdi,neye karar verdiniz?

Kerim: İlk işimiz beğendiğimiz evi tutmak olacak. Sonrada eşyaları hallederiz. Bir an önce düzenimizi kurmak istiyoruz.

Süheyla: Bu acele neden? Burda kalabilirsiniz biliyorsun.

Kerim: Teşekkür ederiz,ama bir an önce toparlamamız lazım.

Leyla gülerek;

Leyla: Peki,ben ne olacağım?

Süheyla: Başımızın üstünde yerin var Leyla,o nasıl söz?

Leyla: Hala alışamadım ayrılacağımız fikrine.

Kerim: Ayrılmak ne demek Leyla? Sadece artık bir evin daha var,böyle düşün. Değil mi Defne?

Defne: Tabiiki Leyla,bizim evimiz senin evin.

Leyla: Teşekkür ederim,biliyorum. Siz mutlu olun bana yeter.

Kerim: Olacağız Leyla,bugünler geçicek,güvenin bana.

Kerim ve Defne ev bakmak üzere şehre giderler.

Demir ve Leyla'da ofise giderler.

**********************************

Sabah erkenden Cemal Ağa Neriman'ı ziyarete gelir. Neriman'ın gazabından Cemal Ağa'da payına düşeni alır.

Neriman: Baba sendemi arkamdan iş çevirecektin? Bu yarım akıllılara nasıl olurda gizli nikah tavsiye edersin? Ay kimse beni düşünmüyormu?

Cemal Ağa: Neriman,sakin ol! Kocanın geçmişte yediği haltlar yüzünden kendi kızınamı acı çektireceksin? O çocukların ne suçu var? Burda tek suçlu bu kadar sessiz kaldığı için İhsan'ken sen neden kendi evladını üzeceksin?

Neriman: Ama baba nasıl olacak şimdi? Elalem ne der?

Cemal Ağa: Eeeh,elalem ne derse desin be! Sen çocuğuna sahip çıkmazsan Süheyla çıkar kızım. Aklını başına topla. Sana ne dedim ailene sahip çık! Bu kadar kendini bırakma.

Neriman: Söylemesi ne kadar kolay değil mi baba? Beni düşünen,anlayan bir Allah'ın kulu yok mu?Sende yardım etme onlara,bırak burnu sürtsün!

Cemal Ağa: Anlaşıldı sen kafanın dikine gidip kızını yalnız bırakacaksın.Ben torunumun yanında olacağım,bana karışamazsın. Sende inşallah pişman olmazsın. Hadi ben gidiyorum.

Cemal Ağa hışımla evden çıkar,hemen Kerim'i arar.

Kerim: Aa Cemal Ağa arıyor.

Defne: Birşeymi oldu acaba?

Kerim: Dur panik olma,şimdi anlarız.

Kerim: Efendim Cemal Ağa?

Cemal Ağa: Evlat,ne yaptınız?

Kerim: Biz,şeyy ev bakıyoruz. Geçen gün birlikte baktığımız evi tutmak istiyoruz.

Cemal Ağa: Tamam siz o evde ısrarlısınız anlaşıldı. Eşyalarda benden.

Kerim: Yok hiç gerek yok biz eşyaları hallederiz.

Cemal Ağa: Eşyalar benden dedim,bir saat sonra çarşıda buluşalım.

Kerim: Tamam,buluşunca konuşalım bunları.

Cemal Ağa: Tamam,hadi görüşürüz.

Kerim: Görüşürüz.

Kerim telefonu kapatıp Defne'ye döner.

Kerim: Eşyalarımızı deden almak istiyor aşkım.

Defne: Dedem yardım etmeden duramaz Kerim.

Kerim: Ama gerek yokki biz halledebiliriz.

Defne: Gelde bunu dedeme anlat.

Emlakçıyla anlaşıp evi tutarlar.

Asi sabah erkenden kendini çiftlikteki işlere vermiş sonrasındada tek başına tarlalarda yürüyüşe çıkmıştı. Sabahtan beri Demir'i görmediği için memnundu. Dün akşamdan sonra ona nasıl davranacağını bilemiyordu.Demir'in söylediklerini düşünmeden bir dakikası bile geçmemişti. Defne'yide çok merak ediyordu,sonunda dayanamadı aradı.

Defne: Asi!

Asi: Defne,seni çok merak ettim. Nasılsın?

Defne: Daha iyiyim Asi. Az önce evimizi tuttuk. Birazdan dedemle buluşup eşya bakmaya gideceğiz.

Asi: Dedemlemi?

Defne: Evet,düğün hediyesi olarak eşyalarımızı dedem almak istiyor.

Asi: En azından dedem yanımızda,izin verin birşeyler yapsın Defne. Süheyla Hanım sana nasıl davrandı,en çok onu merak ediyorum.

Defne: Çok şaşıracaksın Asi,çok ılımlıydı. Ben annemler kadar ağır tepki vereceğini düşünürken tam tersi oldu.

Asi: Ciddimisin? İşte buna çok sevindim. Onunda canını sıkmasından korkuyordum. O zaman ben yarın seni yeni evinde ziyaret edebilirmiyim?

Defne: Ne demek tabiiki Asi,çok sevinirim. Ben o zaman akşam sana haber veririm. Yarın beraber zaman geçiririz. Ama annem sana birşey demesin? Daha fazla zor durumda kalma benim yüzümden.

Asi: Saçmalama Defne seni görmeme karışacak değiller ya. Karışmalarına izin vermem zaten.

Defne: Tamam o zaman. Bak Kerim'de şimdi yanıma geldi,sana çok selamı var.

Asi: Sende selam söyle. Konuşuruz akşama.

Defne: Tamam Asi,dikkat et kendine.

Asi telefonu kapattıktan sonra uzaktan gelen arabanın Demir'in arabası olduğunu farkedince kalbi hızla çarpmaya başladı. Ben şimdi ne yapacağım diye düşünürken araba yaklaştığında Demir'in yanında Bala'yı görünce neye uğradığını şaşırdı. Demir'le kısa bir an gözgöze geldiler ve Demir başını yavaşça çevirdi. Bala ise yüzünde kocaman bir gülümseme Asi'ye başıyla selam verdi.

Asi sinir içinde yolunu değiştirdi ve çiftliğe dönmeye karar verdi. Demir'in Bala yanında çiftliğe neden gittiğini çok merak etmişti.

Kısa bir süre sonra çiftliğe döndüğünde araba evin önündeydi. Demir yoktu. Bala Asi'yi görünce arabadan indi.

Bala: Merhaba Asi,nasılsın?

Asi: İyiyim teşekkür ederim,siz?

Bala: Bende iyiyim,proje hakkında görüşmek için bir günlüğüne geldim.

Asi: Anladım,size kolay gelsin.

Bala: Teşekkür ederim. Asi sana söylemek istediğim birşey var.

Asi: Nedir?

Bala: Bir yanlış anlaşılmayı düzeltmek istiyorum daha doğrusu. Beni Demir'in odasındasından çıkarken gördüğünde ne düşündün bilmiyorum ama zannettiğin gibi birşey olmadı.

Asi: Bana açıklama yapmak zorunda değilsiniz,aranızda ne geçtiğini bilmek istemiyorum.

Bala: Ben ona yakın olmak istedim bunu gizleyemem,ama o sana ismini sayıklayacak kadar aşık.

Asi birden kıpkırmızı kesildiğini farketti.

Bala: Yüzünün ifadesine bakılırsa sende ona.. Bence ona sahip çık,o çok farklı biri.

Asi:...

Bala: Hoşçakal.

Asi'ye gülümseyerek arabaya bindi. O sırada Demir'de elinde dosyalarla evden çıkmıştı.Asi o sırada diyecek birşey bulamadığı için Demir yanına gelmeden onu görmemiş gibi yapıp,arkasını dönüp gitti. Demir arkasından hüzünle baktı. Bala'yı görmesini hiç istememişti aslında...

Arabaya bindi.

Demir: Dosyaları aldım. Şimdi Leyla'yla buluşalım.

Bala: Tamam,yemekten sonra ben sizden ayrılırım. Araziyi görmek istiyorum.

Demir: Tamam.

Leyla ile buluşmak üzere yola çıkarlar.

Kısa bir zaman sonra Leyla'nın yanına varmışlardı. Hem iş konuşup hemde yemeklerini yediler. Bala yemekten sonra izin isteyip yanlarından ayrıldı.

Demir: Bizde kalkalımmı Leyla?

Leyla: Ben de biraz daha oturalım mı diyecektim?

Demir: Tamam,oturalım tabii.

Leyla: Demir,uzun zamandır sana sormak istediğim birşey var.

Demir: Sor tabii Leyla.

Leyla: Gözlerinde farklı bir ışıltı var sanki buraya geldiğimizden beri.Bunun nedeni nedir?

Demir cevap vermek yerine hafif gülümser.

Leyla: Bunu söylemek benim için inan zor ama artık öğrenmek zorundayım. Demir,ben senin için ne ifade ediyorum?

Demir'in yüzündeki gülümseme silinir.

Demir: Nasıl yani Leyla? Ne demek istediğini anlayamadım?

Leyla: Demir... Sen benim için çok değerlisin. Ben seni tanıdığım günden beri....çocukluğumuzdan beri seviyorum.

Demir Leyla'dan duydukları karşısında o kadar çok şaşırmıştırki bir süre sessiz kalır.Yüzü allak bullaktır.

Leyla: Demir,birşey söylemeyecekmisin?

Demir: Leyla,inan çok şaşırdım. Bende seni çok seviyorum tabiiki ama sen benim için Melek'ten farksızsın. Melek benim için neyse sende osun.

Leyla'nın gözleri beklemediği bu cevap karşısında yaşla dolar. Elindeki peçeteyi sıkar,güç almak için.

Leyla: Anladım. Dedim ya artık öğrenmek zorundaydım Demir. Beni istediğim şekilde sevip sevmediğini bilmem gerekiyordu.

Demir: Leyla,çok üzgünüm.

Leyla: Hayır,üzülme. Ben kalksam iyi olacak.

Demir: Bende geliyorum.

Leyla: Lütfen,biraz yalnız kalmaya ihtiyacım var.

Demir'in tekrar birşey söylemesine fırsat vermeden ağlayarak ordan uzaklaşır.

Kerim ofisteki işleri hallettikten sonra karısının yanına gitmek için ofisten çıkar. Bu kadar kısa bir zamanda nasılda âşık etmişti kendisine. Dün akşam karı koca olarak geçirdikleri ilk geceydi.Defne ağlamaktan o kadar bitkin düşmüştü ki hemen uyuya kalmıştı.Kerim bütün gece karısının elini tutarak uyurken onu seyretmişti.Kendi kendine gülümsedi: “Gerçek aşk buymuş demek.Yanında uyuyan kadına bakarken bile mutlu olabilmek”.

Düşünceleri cep telefonunun çalması ile dağıldı

Kerim : Buyurun Cemal Ağa

Cemal Ağa : Dede diyeceksin ulan dede.Alışamadın gitti. Nerdesiniz bakalım.benim güzel torunum nasıl.

Kerim : Defne otelde dedecim.Bende şimdi yanına gidiyorum.Biliyorsunuz her şey çok ani oldu henüz evi tutamadık.Tutana kadar otelde kalmayı düşünüyoruz.

Cemal Ağa: Ne demek otelde kalmak.Biz neciyiz burada.Kocaman ev oğlum gelin istediğiniz kadar kalın.Ben torunumu otel köşelerinde süründüremem.

Kerim: Ama dede…

Cemal Ağa : Ama sı falan yok.Hem evlenmenizi bana borçlusunuz.Al karını evde bekliyorum işte o kadar.

Kerim elinde telefonla kalakalır.Cemal Ağa söylemek istediklerini söylemiş ve telefonu Kerimin suratına kapatmıştır.

Kerim elinde olmadan gülümser.

Defne odanın içinde tur atmaktaydı.Acaba onlar gittikten sonra neler olmuştu.Asi ile en kısa zamanda buluşup bu konuyu konuşmaya karar verdi.

Kapının açılması ile Kerim’in geldiğini anladı.

Defne: Hoş geldin canım.Nasılsın günün nasıl geçti.

Kerim: Nasıl geçsin.Karımı özledim.

Kerimin bakışları Defne’nin kızarmasına sebep olur.Kerim büyük bir mutlulukla yanakları kızaran Defne’ye bakar

Kerim: Deden aradı biraz önce ve ev tutana kadar yanına taşınmamızı istedi.Hayır istemedi resmen emretti

Defne : Kerim dedim ben sana dedem böyle işte.Kendimizi yalnız hissetmemizi istemiyor kendince bize destek olduğunu herkese göstermek istiyor.

Kerim: Tamam bende geliriz dedim zaten.Hazırlan istersen.Geç olmadan çıkışımızı yapalım.

Bu arada Kerimin telefonu çalar.Arayan Demir’dir.

Kerim: Ne haber Demir?

Demir: iyidir.Erken kaçmışsın.Dayanamadın mı karının hasretine.

Kerim: Eeee ortak senide göreceğiz.Hele şu inadınızdan bir vazgeçin o zaman konuşuruz.

Demir: Tamam tamam ben anladım anlayacağımı.Ne yapıyorsunuz.Uygunsanız yanınıza uğrayacaktımç

Kerim: Bizde hazırlanıyoruz.Çıkmak üzereyiz.

Demir: Çıkıyormusunuz.Evi tuttunuzmu? Bu kadar çabuk?

Kerim: Yok daha evi tutmadık.Cemal ağa aradı evi tutana kadar yanında kalmamızı istedi bende kabul ettim.

Demir: ooo oğlum sen şimdiden hanım köylü olmuşsun…

Kerim : Bak dalga geçme kaparım telefonu.Hem sen hep çok büyük konuştun ve dediklerini tek tek yuttun.Hatırlatırım.Yarının ne getireceği belli olmaz.Hadi kapıyorum konuşuruz sonra.İsatersen Cemal ağa’ya gelebilirsin.

Demir: Tamam görüşürüz.

Kerim’in söyledikleri Demir’in hüzünle gülümsemesine neden olur.”Ben söylediğim her şeyi yutmaya hazırım.Yeter ki Asi ile şansımız olsun” diye düşünmekten alamaz kendisini.


Devamı gelecek......

Akreple yelkovan payına düşeni her zaman ki gibi öylesine güzel yapmaktadırlar ki, yatağın bir ucanda yan yana oturan Asi ve Demir zamanın nasıl akıp gittiğinin farkında bile değillerdir. Ne kadar süredir ses çıkarmadan öylece oturuyorlardı bilmiyorlar. Odaya hakim olan sesler duvardaki saatin sesi, açık pencereden içeriye süzülen hafif bir rüzgar ve en önemlisi de yüreklerinin sesi.

Her ikisi bu kalp atışlarını hissetmekten ziyade sesini rahatlıkla duyabiliyorlardı ve Asi yüreğinin sesini Demir’in duymasından korkuyordu. Demir ise Asi’nin.
Bu korku nereye kadar gidebilirdi?

Odaya hakim olan seslere bir yenisinin daha eklenmesi gerekiyordu ama hangisi bunu yapacaktı? Asi bir şekilde Demir’in odadan artık çıkıp gitmesini istiyordu. Demir ise değil odadan çıkmak Asi’nin yanından bir saniye bile ayrılmak istemiyordu.

Birden Demir’in ekranda gülümseyen yüzü belirdi. Asi ise bu tebessümün farkına vardı ve neden gülümsediğini merak etti. Soru sorsa olmayacaktı. Ne yapması gerektiğini kendisi de bilemedi ama bir şekilde içinde bulunduğu bu durumun sona ermesi gerektiğini düşündü.

Demir sessizce gülümseyen yüzüyle oturduğu yerden kalktı. Yavaşça kapıya doğru ilerledi ve Asi’nin yüzüne gülümseyerek baktı ve

Demir : İyi geceler Asi.

diyerek kapıyı açtı. Asi Demir’in bir anlık odadan çıkma isteğini anlayamamıştı. Şaşkın bir ifadeyle Demir’e doğru baktı ve

Asi : Demir

diyebildi sadece. Demir odadan çıkmış ve kapıyı da kapatmıştı. Asi arkasından öylece baka kalmıştı. Değil Demir’e “gitme” diyebilmek yerinden bile kımıldayamamıştı.
Demir’e ne olmuştu da birden böyle sessiz sedasız odadan gülümseyerek çıkmıştı. Ne hatırlamıştı? Onu öyle gülümseten şey neydi?

Demir sessiz sedasız odadan çıkmıştı ama öylece olduğu yerde kalmıştı. Ne kendi odasına gidebiliyordu ne de Asi’nin odasının önünden ayrılabiliyordu. Birkaç saat öncesinde barmene içini döken Demir neden Asi’nin yanında sadece yüreğinden gelen sesi dinlemekle yetiniyordu?

Bir başkasına, bir yabancıya içindekileri söylemek, iyi yada kötü ne varsa konuşmak çok rahattı değil mi? Peki bunu sevdiğine yapabilmek neden bu kadar zordu?

Asi’nin beyninin içinde dolanan sorular farkında olmadan kendisinin de odanın içerisinde dolanmasına sebep olmuştu. Bir an odanın ortasında duraklayan Asi dolabına doğru yürüdü ve geceliğini eline aldı. Sonradan üstünü değiştiren Asi yatağına girdi. Uyuyabilecek miydi?
Mümkün değildi uyuması aklında Demir varken gözlerini rahatça yumup yastığa başını koyamazdı.

Yatağında oturan Asi daha fazla dayanamadı ve yatağından kalktığı gibi kapının yanında gitti. Bir eli kapının kolunda dışarı çıkıp çıkmamak arasında kaldı.

Demir’i görmesi gerekiyordu. Konuşmalıydı. Onu dinlemeliydi. Bu akşam ki tavırlarına bir anlam bir açıklama bulmalıydı. Kendi kendine eğer uyuyorsa odadan ses gelmiyorsa geri dönerim diye düşünmüştü. Küçük bir çocuk misali kendine tatlı yalanlar söylüyordu. İtirafı Demir’den bekleyen Asi bir de kendisine yapabilseydi bunu.

Demir’in ne söylemesini bekliyordu?
Bu sorunun cevabı neydi?
Hiç bir şey miydi yoksa?
Sadece bu akşam ki tavırlarına bir anlam yüklemesi gerekiyordu. Peki ne söylese içini rahatlatacaktı. Ne istiyordu Demir’den, ne yi duymak kendisini iyi hissetmesine yol açacaktı? Bunların hiç birini bilmiyordu.

Daha fazla kendisiyle didişmek istemeyen Asi birden kapıyı açtı. Dışarıya çıkmak üzereyken birden kapının önündeki gölgeyi fark etti.

ihsan fotograf makinesini almıs ve fotografları bastırmaya gitmiştir..tab edilen fotografa bakınca şok olur:img-hysteasi...yanında demir...hem de istanbul'da...

________________________

asi'nin kapısı çalınmadan acılır,ihsan dalar içeri.fotografı verir asi'nin eline.

_Asi!!!bu ne kızım?sana güvenim sonsuzdu..ama ne bu??o delikanlının istanbul'da ne işi vardı.senin yanında hatta bu karede ne işi var,n'apıyor asi ne yapıyorsunuz siz!!anlat!!!

Asi basını diker:Baba,odama girme biçimini begenmedim.sonra sen ne hakla bana hesap soruyorsun?sen..evlilik dısı cocuk yapıp bir de sevdiğini yüz üstü bırakan sen!!!kızı evlendi,sadece inandıgı dogruyu ,tek dogruyu yaptı diye kızına sırt ceviren sen!!ne hakla gelmiş bana ....(paaaaatttttttt!!):img-cool2

ihsan şaşkın,asi öfkeli..asi arkasını döner.babasından yediği tokat canını yakmıstır..
babası omzuna dokunur(dengesiz):asi..ben..

asi odadan cıkar..bahcede küçük bir ates yanmaktadır.onun basına gelir..fotografa bakar..aglar...keşke gözyasları deniz olup,içinde yanan ''aşk ve gurur ateşini''...''kaybettiği güvenin boşlugunun cıkardıgı yangınları '' söndürebilseydi..

orda yalnız değildir..cünkü bir agacın ardına gizlenen demir,onu seyretmekte...yanına gidip gitmemekte kararsız,öylece durmaktadır..

devam..

asi olanları düşünür..defne ve kerim aslan gerceği yüzünden alt üst olmuslar,anne babası onlara karsı cok kızgındırlar.bunun süheyla'yla yani demir'in ailesiyle ilgisi vardır.. bir diğer acı gercekse..bala'dan sonra demir'e olan kızgınlıgını bir kat daha artırmıstır..ciftlikle ilgili senet,ki demir'de olması gerekirken..aslan'a verilmiştir.aslan babasını ,onu, kardeşlerini,herseyi bitirebilir bir anda..fotografa bakar..''demir!ne yapmaya calısıyorsun sen?anlayamıyorum ..ne hissettiğimi,ne hissetmem gerektiğini bile bilmiyorum!!demir!!''bütün bunları sesli olarak söylemiş ve fotografı atese atmıstır.bunu gören demir kosarak gelir,atesi ayagıyla söndürür ve fotografı alarak''asi ,ne yapıyorsun sen.lütfen bunu yakma,lütfen ''
asi cıldırmıscasına bagırmaya baslar:''demir,yeter artık..kedinin fareyle oynadıgı gibi oynadın bizimle.cıkın artık hayatımızdan!'' bu sözleri hıçkırıkları takip eder..ağlıyordur sarsılırcasına...demir,ona sarılmak ister,asi buna izin vermez ve eve döner..:icon_sorr

................
elinde fotografla demir odasındadır..basucuna koyar o fotografı da..sonra elini-yüzünü yıkamak için lavaboya gider.bu sırada ona bakmak için odaya giren süheyla fotografı görür.sinirden deliye dönmüştür..odadan dısarı fırlar..antrede karsılasır demir'le..''bu ne?demir!!bu kızla ne işin var senin!!!''
demir:''teyze ben asi'yi.''
süheyla:''ssuuuuus!!sus dedim sana.bizim kozcuogullarıyla bir ilişkimiz olamaz!!!tercihini yap.yerini belirle!!ya o !!ya ben!!''

Süheyla Aslan’ı bitirme konusunda son derece kararlıydı ve onu kimsenin engellemesine izin vermeyecekti.

Demir’in kalan son senedi evde sakladığını biliyordu.kısa bir araştırmadan sonra senedi kasada buldu.

Süheyla: Bana yaşattığın tüm acıların cezasını çekeceksin İhsan Kozcuoğlu.Sen ve ailen bunun bedelini ödeyeceksiniz.

İhsan’ların cephede Defne’nin evliliğinin gerginliği sürmekteydi.Neriman İhsan’da ki yumuşamayı görüyor ve buna engel olmak istiyordu.

Neriman : Onlar bizi çiğnediler İhsan.Bak babamda kucak açmış onlara.Eğer şimdi karşılarında dimdik duramazsak ileride çok kötü şeyler olur benden söylemesi.

İhsan : Tamam Neriman anladım.Korkularını anlıyorum ama Defne bizim kızımız.Bir kalemde silip atamayız.Sende bunu düşün istersen.Ben çarşıya gidiyorum.Asi’nin İstanbul da çektiği resimleri tab ettireceğim.

Neriman : Kaç bakalım İhsan daha nereye kadar kaçacaksın.

Kerim ve Defne sonunda istedikleri gibi bir ev bulmuşlardı.Asi ve Cemal Ağa’da evi görmek için onların yanına gidiyorlardı.

Araba kırmızı ışıkta durunca Asi camdan dışarı baktı ve gördüğü manzara karşısında kanının donduğunu hissetti.

Bala otuziki dişini birden göstererek:

Bala : Aaa Asi bu ne güzel tesadüf.

Demir ışık hızıyla kafasını çevirir ve Asi’nin zehir saçan gözler ile karşılaşır.Suç işlerken yakalanmış küçük bir çocuk gibi kafasını diğer yöne çevirir.

Asi kendisini bile şaşırtan son derece yumuşak bir ses tonuyla cevap verir.

Asi: Merhaba Bala Hanım.Hoşgeldiniz

Işığın yeşile dönmesi ile birlikte araba hareket eder ve Asi’de tuttuğu nefesi bırakır.Bu ne yüzsüzlük yaa demekten alamaz kendisini.

Demir ise görmeyen gözlerle arabayı sürmeye devam eder.Neden bütün aksilikler beni buluyor diye düşünür.Asi’nin gözleri görür gözünün önüne yine uzaklaştı benden.Offf nasıl çıkacağım bu işin içinden.

Bala ise sanki bir şey olmamış gibi:

Bala : Asi beni gördüğüne sevinmedi sanırım.

Demir: Bu sonuca nereden vardığını sorabilirmiyim.

Bala : Ona karşı hissettiğin duyguların karşılıksız olduğunu sanmıyorum Demir.Beni öldürmek ister gibi baktı.Bir kadın bunu hisseder.Bana güven.

Demir elinde olmadan gülümsedi.Onu kıskanması elbette hoşuna gidiyordu ama araları bu kadar limoni iken onu yanlış anlamasını istemiyordu

Asi sinirden dudaklarını kemiriyordu.Yanında dedesi olmasaydı daha farklı davranabilirdi.Ama Demir bu sefer anlattıkları ile ikna edemeyecek beni diye düşündü.

Süheyla Hanım Aslan’la buluştu ve ona kalan son senedi verdi.

Süheyla : İşte bu elimizde ki son senet.Bununla istediğini yapabilirsin.

Aslan : Neden bu kadar acımasızsın. Geçmişin intikamını almak istiyorsun anlıyorum ama bununla sadece İhsan Beyi değil herkesin hayatını mahvedeceksin.

Süheyla : Onlara ne olacağı umurumda değil.Ben kendi kalbimi soğutmanın derdindeyim.

Aslan : Öyle olsun bakalım.bu senedi hakkıyla kullanacağıma emin olabilirsin.

Süheyla acımasızca gülümser.

Oğlunu bulmak bile bu taş yürekli kadının kalbini yumuşatmaya yetmemişti.Ama son derece tehlikeli adımlar attığının ve yaptıklarının geri dönülmez felaketlere yol açacağını ve Demir’i karşısına alacağını göremiyordu.

İhsan son derece sinirli bir şekilde eve gelir.Neriman uzun süredir İhsan’ı böyle görmemişti.

Neriman Hayırdır İhsan ne oldu.

İhsan : Asi nerede Neriman.

Neriman : Bilmem dedeme gideceğim dedi ve çıktı.

İhsan : Son zamanlarda bu ortadan kaybolmalar çok sık olmaya başladı.Neler çeviriyor bu kız.

Neriman : İhsan delirtmesene beni neler oluyor diyorum sana.

İhsan : önce Asi ile konuşacağım.Gelince hemen yanıma yolla.

İhsan söylene söylene çalışma odasına girer.

Defne ve Kerim sonunda evi tutarlar.Cemal Ağa evin eksikleri tamamlanana kadar evli çifti kendisi ile kalmaları konusunda ikna eder ve diğer ev eşyalarını da almak konusunda ısrarcı olur.

Kerim tam Cemal Ağa diyecekken Cemal Ağa’nın uyaran bakışını görür ve toparlar:

Kerim: Bizim için zaten çok şey yaptınız Dede.Eşyalarımızı kendimiz alırız.

Cemal Ağa : Sana alamazsınız diyen odlumu ki celalleniyorsun.Elbette alabilirsiniz ama ben sizi büyüğünüzüm zaten öyle istediğim gibi bir düğününüz olması.Ben torunumun kendisini eksik hissetmesini istemem.Siz sadece birbirinizi düşünün yeter.

Defne : Sağol dedeciğim.Sen de destek olmasaydın biz nasıl dayanırdık bu acıya.

Kerim sevgi ile karısına baktı.Geçekten de Cemal Ağa’nın desteği olmasaydı bugünleri görmeleri için daha çok beklemeleri gerekebilirdi.

Asi’nin sessizliği ne Defne’nin ne de Kerim’in dikkatinden kaçmadı.

Kerim sessizce Asi’nin kulağına eğildi ve :

Kerim : Söyle bakalım baldız.Bizim deli oğlan ne yaptı da suratın düşmüş böyle

Asi elinde olmadan gülümsedi.Kerim2’n son derece temiz bir yüreği olduğunu biliyordu ve bu onu çok rahatlatıyordu.

Asi : Yok bir şey.Sadece biraz canım sıkkın.

Kerim : Öyle olsun bakalım.

Kerim konuyu uzatmadı ama bunun Bala ilgili olduğunu tahmin etmek o kadar da zor değildi.

Asi sonunda eve geldi.Neriman kızını kapıda karşıladı.Hareketlerinden son derece heyecanlı olduğunu anlamak mümkündü.

Asi : Anne ne oldu.Bu ne telaş.

Neriman : Bilmiyorum Asi.Ama baban son derce sinirli seni bekliyor çalışma odasında.

Asi merakla babasının odasına yürüdü.Kapıyı çaldı ve içeri girdi.

Asi : Beni görmek istemişsin baba.

İhsan : Neredeydin bu saate kadar.

Asi: Dedemle Defne ve Kerim’e ev tuttuk.

İhsan : Bunu nasıl yaparsın Asi.Bizim tutumumuzu bile bile nasıl onlarla ev bakmaya gidersin.

Asi : Siz ne derseniz diyin Defne benim ablam.Senin geçmiş meselelerin yüzünden ondan vazgeçmeye niyetim yok.

İhsan : Ağzında çıkanı kulağın duyuyormu senin.Benimle böyle konuşmaya nasıl cüret edersin.

Asi : Baba lütfen.Ben söylemek istediğimi söyledim.Başka bir şey yoksa odama çıkabilirmiyim.

İhsan cekmeceden çıkardığı resmi masaya fırlatır.

İhsan : Bu resmi açıklamadan hiçbir yere gidemezsiniz küçük hanım.

Asi babasının fırlattığı resmi eline alır.Resimde Demir’in de çıkmış olmasına şaşırır.

İhsan: Evet senden bir cevap bekliyorum Asi. Bu adamın senin yanında ne işi var.Neden İstanbul’a beraber gittiniz.

Asi: Onunda işi varmış İstanbul’da:bana yardımcı oldu orada.Neden bu kadar tepki verdiğini anlamadım.

İhsan : Bence gayet iyi anladın.Defne ve Kerim’e bu kadar tepki varken siz asla bir arada olamazsınız Asi.Bunu kafana iyice sok.

Asi babasının başka birşey söylemesine olanak vermeden odadan çıktı.

Aşk nedir?...Artık biliyorum.. Çok ama çok acıymış...Bunu imkansız bir adama aşık olduğumda öğrendim...

Onunla olabilmem imkansız.. Ondan uzak durmam gerek ama nasıl? Onu severken ve onunda beni sevdiğini bilirken,nasıl? Ondan ne kadar uzak durmaya çalışsam bir o kadar yaklaşıyorum. Onunla olmam imkansız olduğu halde yanında başka bir kadın gördüğümde deliriyorum. Ben buna nasıl dayanacağım?

Ona güvenebilsem belkide bütün engellere rağmen yanında olabilirim ama güvenemiyorum. Geçmişle ilgili öğrendiğimiz her olay aramızı biraz daha açıyor. Geçmişte yaşananların acısını benden çıkarıyor. Yarın yeni birşey öğrendiğinde yine beni yalnız bırakmayacağından nasıl emin olabilirim? Olamam...

Onu sevmekten nasıl vazgeçeceğim peki? Bedenim ruhuma dar geliyor artık. Hiçbiryere sığamıyorum. Hiçbirşey yapmak gelmiyor içimden. Uyumak zor,uyanmak kolay..Hem sabah olmasın istiyorum hemde bir an önce sabah olsun ki onu görebileyim..
Karmakarışık hislerim...Hem alıp başımı gitmek istiyorum hemde sürekli onun yanıbaşında olmak...

Demekki aşk böyle birşeymiş...Ölüp,ölüp yeniden dirilirken hayata tutunmaya çalışmak...Artık hiçbirşeyden emin değilim...Doğru bildiğim,güvendiğim herşey yavaş yavaş anlamını yitiriyor.
Emin olduğum tekbirşey var şimdi,seni sevdiğim...

devam..

demir çok şaşkındır..gözleri kızarmıstır sinirden..''teyze sen..ne dediğinin farkında mısın?''
süheyla:gayet tabi.şimdi secim yapmanı istiyorum senden.anneni öldüren,teyzenin hayatını mahveden,kardeşinin kanadını kıran ailenin kızını ya da seni bu yasa getiren teyzeni seç.cevap bkliyorum!''

leyla ve melek sesten uyanmıs endişeyle onları izliyorlardır.demir teyzesine bir adım yaklasarak:teyze..seni tanımakta güclük cekiyorum.beni bu yasa kadar kinle besleyerek getirdin.ben ruhumu kirleten kinden..o ailenin kızının sevgisiyle arınmıstım..şimdi sen beni yine intikam denizinde bogulmaya cagırıyorsun.kendini bogdugun yetmemiş gibi.ne yapıyorsun teyze.ihsan bey ya da babası her kim canını yaktıysa bunun bedelini asi ve kardeşleri mi ödemeli.ceylan'ın,gonca'nın mı kanatları kırılmalı..yapma..yapma teyze.''

süheyla:''yeter demir.ben unutamam.senin gibi ihanet etmeyeceğim kendime.''
demir:''ne ihaneti teyze,ihanet değil bu eziyet!!bırakalım gecmişi artık..ne olur''

süheyla:''sen yerini belirledin demir.benimki de belli.ben amacımdan dönmüyorum.buraya ne için geldiğimi senin yaptıgın gibi unutmadım!''

demir:''öyle olsun teyze..evet,ben secimimi yaptım .beni geçmişin yaralayan pencelerinden ceken ve ruhumu güzellikle besleyen kişiyi ..asi'yi seciyorum!''der ve montunu alıp cıkar..

_____________________________
sabah olmak üzeredir..demir o zamana kadar asi'nin gizli yerinde oturmustur..
gözüne uyku girmeyen asi ise sabahın ilk ışıklarıyla gizli yerine gidince demir'i görür orda..demir asi'ye bakar ve dogrulur..asi kaçmaya baslar.demir arkasında.''asi dinle lütfen!dur asi!''
asi durur ama demir'e bakmaz.demir onun önüne gecer.''asi,ben sizinle oynamadım hiç.buraya gelme amacım oydu belki ama bunu coktan unuttum ben!''
asi:''demir!senet aslan'ın elinde.o seneti ona sen verdin bunu inkar edebilir misin?''
demir:''asi böyle birşey yapıldıgndan haberim bile yoktu.''
asi gitmeye calısır.demir:''asi ,inan bana benim bu işte parmagım yok!!buna izin verir miydim ben?''
asi birşey söylemeden uzaklasır.demir o kadar çaresiz kalmıstır ki..

Melek:Teyze,abimi gördün mü?Odasında yok.Kahvaltıya cağırmak için baktım ama...

Süheyla yanlarına gelen yardımcı kadına sorar:Sen demir'i gördün mü?

Yardımcı kadın:görmedim hanımım.Şey..çamaşırlar yıkanacak da..

Melek:bi dakika.abimin valizi hiç acılmadı ben kirlilerini getireyim,diyerek abisinin odasına gider.bavulu acar.çamasırları cıkarırken Asi'nin fotografı gecer eline.gülümser..

Demir,kısa bir gezinti yapmıs evine dönmüştür.Balkondan bakınmaktadır.Kafasında hep aynı sözler .''Ben geçmişi hırsa ceviren biriyle birlikte olamam!''
Melek:abicim!

Demir arkasına dönmeden:Söyle meleğim.

Melek:abi,sen üzgün müsün?

Demir:hiç bu kadar hüzünlü olmamıstım galiba..

Melek:asi mi abi?

Demir cevap vermez..Melek'ini kolları arasına alarak,kardeşinin basını göğsüne yaslar..

__________________________________________________ _________


melek:asi,biraz konusabilir miyiz?
asi:hoşgeldin melek.(agacın gölgesine gecer.)gel burda oturalım hem dinlenir hem sohbet ederiz.
melek:yoruldun mu asi?
asi:evet biraz.yorulmam pek aslında..alıskınım..ama birkaç gecedir uyuyamıyorum dogru düzgün.
melek:yaa......abim de uyuyamıyor.görsen çok mutsuz.onun için o kadar cok üzülüyorum ki..
asi melek'in sözünü kesmez.onu kırmak istemiyordur.
melek:asi..abim sana aşık,bunu hala anlatamadı mı sana?yoksa anlattı da sen mi....
asi:melek!..
melek:dinle asi..abim aşk acısı cekiyor.yemeden içmeden kesildi desem öyle yani..
asi:aşık oldugunun ben oldugumu nerden ckarıyorsun?
melek:asi bunu görmemek için kör olmak gerek.hem..bavulunu bosaltırken senin bir vesikalık fotografını buldum orda.
asi şaşkınlıkla bakar:nasıl?
melek:abime sordum..inkar etmedi..hiç bu kadar hüzünlü olmadıgını dogruladı.asi..ne yaptın abime? gülümser..sırtını sıvazlar yengesinin:icon_whisve kalkıp gider..

............
demir arkasında.''asi dinle lütfen!dur asi!''
asi durur ama demir'e bakmaz.demir onun önüne gecer.''asi,ben sizinle oynamadım hiç.buraya gelme amacım oydu belki ama bunu coktan unuttum ben!''
asi:''demir!senet aslan'ın elinde.o seneti ona sen verdin bunu inkar edebilir misin?''
demir:''asi böyle birşey yapıldıgndan haberim bile yoktu.''
asi gitmeye calısır.demir:''asi ,inan bana benim bu işte parmagım yok!!buna izin verir miydim ben?''
asi birşey söylemeden uzaklasır.demir o kadar çaresiz kalmıstır ki..



devam...

__________________

Asi,demir'lerin çiftliğinde atlarla ilgilenirken leyla ve bala belası gelir yanına.
bala:oo kolay gelsin asi.demek mesleğini yapabiliyorsun bu küçücük yerde.
hiçbir lafın altında kalmayan asi..nedense bu söze cevap vermek istemez..

leyla ..duygularının karsılıgını alamamıs üstelik sebebin de asi oldugunu öğrenmiş olmanın verdiği huzursuzlukla izin ister ve eve döner.

bala:buranın havası yaramamıs kimseye..herkes bi garip.sözde beni gezdirecekti leyla baksana eve döndü..

asi dayanamaz:demir bey üstlenmedi mi rehberliğinizi?

bala:elinde olsa koşarak kacacak o benim yanımdan.bunları söyleyeceğim aklıma gelmezdi (senaryoyu yazıyorum ama ben bile sasırdım:img-hyste) ama ,gercekten o benden hoşlanmıyor.benim ona ilgim oldugunu anladıgı için de uzak durmak istiyor.

asi:otelde odasına alarak mı uzak duruyor sizden?

bala:yanlıs anladıgını tahmin etmiştim.zaten öyle anlasılmasını da istemiştim.ama durum bildiğin gibi değil.buraya geldim ;demir'in duygularından daha cok emin oldum.asi, o gece senin adın vardı onun dilinde..ona dokunmama izin vermedi.sarhoştu,bahanesi vardı ama onun dokunmak istediği sensin sadece.yazık etme ilişkinize..

asi..heyecanlı ve memnun..''bizim henüz bir ilişkimiz ,dillendirilmiş bir ilişkimiz yokk '' diyemedi..arkasını döndü..bala gitmişti bile..''n'aptım ben..onun gözlerinde sadece bana ait olan aşkı nasıl göremedim?'' diye söylendi içinden..

asi..heyecanlı ve memnun..''bizim henüz bir ilişkimiz ,dillendirilmiş bir ilişkimiz yokk '' diyemedi..arkasını döndü..bala gitmişti bile..''n'aptım ben..onun gözlerinde sadece bana ait olan aşkı nasıl göremedim?'' diye söylendi içinden..

devam...

akşamüstü demir'in telefonu çalar..arayan melek'tir.:''abicim,nerdesin.çok merak ettim seni.iyi misin?geceyi nerde gecirdin?''
demir:''iyiyim meleğim.dolaştım biraz.sen..teyzem sorun cıkarmadı değil mi?''
melek:yok abi..teyzem odasndan cıkmadı az önce aslan gelene kadar.sonra birlikte cıktılar.
demir:leyla?
melek:şirkete gelmedi mi leyla?sabah cıkmıstı evden ama?
demir:aa sahi..bala hanıma eşlik edecekti o..havaalanına kadar.
melek:tamam abicim..abi,bu aksam bsbasa bir yemek yiyelim mi ne dersin?ikimizin de buna ihtiyacı var..
demir:çok iyi olur meleğim..birazdan evdeyim.
melek telefonu kapar..pencereden dısarı bakar..asi'nin bahceden cıktıgını görür..belli ki kapıya gelmiş,ama zili çalıp çalmamakta tereddüt edip ordan ayrılmıstır..arkasından seslenir..:''Asi!!''
asi döner:melek.
melek:hoşgeldin asi.zile bastın mı,duymadım mı ?
asi:şey ,karar veremedim ben.
melek:asi ,abimin hiçbirşeyde suçu yok.teyzemi ben bile tanıyamıyorum artık.abim yine de elinden geleni yapıyor.dün gece senin için tartıstılar teyzemle.
asi:benim için mi?:img-blush
melek basını sallar tasdiklercesine..

__________________________________________________ ______
demir eve gelir.melek onu bahce kapısının önünde karsılar.
demir:hadi meleğim,üstüne birşey almamıssın .bekliyorum hadi.
melek:şey abi..ben vazgectim.evden cıkmak istemiyor canım.
demir:olur mu meleğim,neden vazgectin.hadi cabuk üstüne birşey al ,arabaya geç.
melek:abi ben gelmek istemiyorum gercekten..ama sana eşlik edecek biri var.
demir:???
melek asi'yi çeker yanına ve gülümser..
demir'in nutku tutulur:img-blush
asi de birşey söyleyemez..melek:hadi asi,abi hadi ,gidin artık kimseye yakalanmadan.arabanın kapısını acar ,asi'ye koltugu gösterir.demir de direksiyona gecer..bu akşam,aşıkların 4 duvar arasında kalmıs kalplerinin ,azad olma vaktidir..

Aslan'ın Kozcuoğullarını elindeki senetle tehdit etmesi Asi için bardağı taşıran son damla olmuştur artık. Tek başına sahile doğru yürümeye başlar. Olanların sorumlusu olarak yine Demir'i görür. Senet Demir'de olduğuna göre Aslan'a ya kendisi vermiştir yada verilmesine müsaade etmiştir diye düşünür. Kızgınlığı her geçen saniye dahada fazla artmaya başlar. Sahil boyu yürürken o çok sevdiği deniz ve dalgaların sesi bile Asi'yi sakinleştiremez.Karşıdan gelen Demir'i gördüğü anda öfkesi en üst seviyededir. Demir Asi'yi bulmuş olmanın verdiği tatlı bir yüz ifadesiyle Asi'ye yaklaşırken Asi'nin çelik gibi sert bakışları ve yüz ifadesiyle karşılaşır.

Demir: Asi,neyin var?

Asi: Utanmadan birde soruyormusun? Ne olduğunu bilmiyormusun sanki?

Demir: Asi,ne oldu? Anlamıyorum,nedir bu öfke?

Asi: O senedi Aslan'a verirken bize gelebilecek zararları tahmin edemediğini söyleme sakın!! Aslan'ın bizden intikam almak için şimdi çok büyük bir kozu var. Mutlumusun? Senin yapamadığını,Aslan yapacak!

Demir: Asi,ne diyorsun sen? Ne senedi? Benim birşeyden haberim yok,inan bana.

Asi: Yalancı! O senet sende değilmiydi? Senin haberin olmadan nasıl Aslan'ın eline geçer?

Demir: Asi,ileri gidiyorsun! Bana yalancı demeye hakkın yok. Sana ne zaman yalan söylediğimi gördün.

Asi artık sinirinden ağlamaya başlamıştır.

Asi: Yeter artık. Geldiğin günden beri bizimle kedinin fareyle oynadığı gibi oynadınız! Çıkın artık hayatımızdan,çıkın gidin!

Demir yaklaşır Asi'yi sakinleştirmek için kollarından tutar. Asi bir çırpınışta ellerinden kurtulur.

Asi: Çok yoruldum anlıyormusun,çok! Artık dayanamıyorum.

Demir: Asi,sakin ol lütfen. Nasıl oldu bilmiyorum ama düzeltmek için elimden geleni yapacağım,söz veriyorum.

Bir an bakışırlar. Asi o bakışlardaki samimiyeti görür.

Demir'e doğru bir adım atar. Ve şaşkın bakışları arasında Demir'e sarılır.

--SON--

Tavsiye ettiğim şarkı: Sezen Aksu- Gidiyorum bu şehirden


-Evet derse o kız ne olacak Demir? Yani ben ne olacağım? Figuran olmaktan, bir şeyleri tadımlık yaşamaktan yoruldum. Anlık şeyleri omzuma yükleme artık. Gözlerimdeki uçurumlardan sana düşmeme izin verme! Daha fazla acı çektirme... Azıcık sevdim diyemezsin, azıcık çabaladım diyemezsin Demir! Ben evleneceğim adamın yüreğini isterim ama senin yüreğinde benden fazla herkese yer var! Küçücük bir yerine takılı kalamam yaşamının...
-Asi...
-Kendine iyi bak... Lütfen izin ver gidiyim... Lütfen...
Demir öylece kalmış, Asi ise koşar adımlarla uzaklaşıp odasına çıkmıştı. Gözyaşları hava da parça parça dağılıp, Demir'in yüzüne düştü. "Seni seviyorum" dedi fısıldar gibi.

Ertesi sabah gün doğarken...

Asi gece boyunca yatıp, uyuyamadığı yatağından kalktı. Antakya'nın üzerine tatlı bir güneş doğuyordu. Gözleri hala dolu doluydu. Üzerini değiştirip dışarıya çıktı.
-Life-

Not: Devamını yazacaktım ancak çıkmam gerek... Sonra devam edeceğim, affedin beni..

Demir: Asi,açık konuş. Ne demek şimdi bu?

Asi: Öylemi,anlamadın demek. Açık konuşalım o zaman. Yaşadığımız herşeyin koca bir yalan olduğunu anladım az önce. Benimle oynadığını,yaptığın herşeyin tek bir sonucu elde etmek için yapıldığını!

Demir: Asi,bunlar çok ağır sözler! Beni neyle suçladığının farkındamısın?

Asi: Evet! Ben herşeyin farkındayım şu anda.

Demir çok sinirlenmişti.

Demir: Peki ne olduda gerçekleri bir anda görmene sebep oldu?

Asi: Demek hala oynuyoruz. Tamam,öyle olsun. Bilmezden gel bakalım! Çiftliği elimizden alması için senedi Aslan'a vermişsin. O da bunu zevkle bize karşı kullanıyor. Sonuçtan memnunmusun? Hem kendi adına hem sizin adınıza intikamı o alacak.

Demir: Asi,dur bir dakika. Senet Aslan'da mı dedin? Benim bundan haberim yok.

Asi bağırarak;

Asi: Yalan söyleme! Senet sendeydi ve anlaşmıştık. Çiftliğinde çalışmamız karşılığı borcumuzu ödeyecektik ha! Şimdi anlıyorum. Bizim çalışmamızla borçmu ödenir? Bu sadece intikamının bir parçasıydı değil mi? Halimize bakıp çok güldün mü Demir?

Demir: Hakkımda gerçekten bunlarımı düşünüyorsun?

Asi: Evet!!

Demir: Düşüncelerini açıkça söylediğin için teşekkür ederim.

Asi: Tabiiki açıkça söyleyeceğim. Ve son birşey daha bana sorduğun sorunun cevabı,dünyada evlenebileceğim bir tek sen kalmış olsan yinede seninle evlenmezdim!!

Demir: Demek öyle...Vaktini aldığım için özür dilerim.

Demir hızla arkasına döner ve karanlıkta uzaklaşır. Asi sinirden titreyerek babasının ve Aslan'ın yanına gider.

Aslan: Eee İhsan Bey,dut yemiş bülbül gibi neden sustun? Gözlerindeki korkumu yoksa?

İhsan: Aslan,oğlum. Sen beni o elindeki kağıt parçasıylamı tehdit ediyorsun?

Aslan: Evet,basit bir kağıt parçası ama çiftliği bana getirecek kadar etkili.

Asi: Aslan yeter!!

Aslan: Sen karışma Asi!

İhsan: Evet kızım,sen gir içeri.

Asi: Hayır! Bu konu benide ilgilendiriyor. Sen nasıl bir insansın Aslan? Senin amacın ne?

Aslan: Amacımın ne olduğu açık güzel kardeşim,intikam!!Hepiniz benim yıllardır yaşadığım acıların bedelini ödeyeceksiniz!

Aslan ikisinede ateş saçan gözlerle bakar ve eve gider.

Asi: Baba,ne olacak şimdi?

İhsan: Bilmiyorum Asi. Senet artık Aslan'da. Günü çoktan geçti. İstediğini yapabilir.

Asi: Birşeyler yapmayacakmısın?

İhsan: Ne yapabilirim Asi? Senedin karşılığını ödeyebilmem mümkün değil biliyorsun. Aslan'la aramız çok kötü. Senedi kullanacaktır,boşa tehdit ettiğini sanmıyorum.

Asi: Demir'e nasıl güvendik? Borcumuzu çalışarak ödeyebileceğimize nasıl inanabildik?

İhsan: Senedi Aslan'a Süheyla vermiş olmalı. Benim herşeyi bildiğimi oğlunu ondan bilerek sakladığımı düşünüyor. Aslan'ı kendi tarafına çekerek intikamını almak istiyor. Beni mahvetmeden huzura kavuşmayacak.

Asi: Ne yapacağız peki?

İhsan: Bilmiyorum. Aslan bir süre bana işkence etmek isteyecektir. Senedi hemen işleme koyacağını sanmıyorum.

Asi: Annem öğrendiğinde ne olacak?

İhsan: Aslan bunu bağıra bağıra söyleyecektir zaten. Neriman'dan saklayamayız. Bunları yarın konuşalım mı Asi? Biraz yalnız kalmak istiyorum.

İhsan çalışma odasına Asi ise ağlayarak kendi odasına çekilir.

Demir Asi'den duyduklarının şokuyla çiftliğe gelmiştir. Bir süre içeri girmez,sakinleşmeye çalışır. Ama sakinleşmek imkansızdır,eve girer.

Demir: Teyze!!

Süheyla: Ne oldu Demir,neden bağırıyorsun?

Demir: Bunu nasıl yaptın teyze?

Süheyla: Ne yapmışım?

Demir: Senedi nasıl Aslan'a verirsin?

Süheyla: Şimdi anlaşıldı. Senin bir türlü yapamadığını Aslan yapacak işte. Memnun olman gerekir. Seni bu dertten kurtardım.

Demir: Teyze,seni tanıyamıyorum. İhsan Bey'e kızgınlığını anlıyorum ama o çiftlikte hiç günahı olmayan insanlarda var. Sen bu intikam ateşiyle onlarıda yakmayı seçiyorsun. Sen sadece İhsan Bey'den değil suçu olmayan karısından,kızlarındanda intikam alıyorsun!

Süheyla: O kız değil mi? Senin aklını başından alan,neden Antakya'ya geldiğini sana unutturan Asi denen o kız. O yüzden bu tepkin.

Demir: Benim tepkim haksızlığa teyze. Seni tanıyamıyorum artık. Beni şaşırtıyorsun,hayal kırıklığına uğratıyorsun!

Süheyla: Asıl bunca zaman elindeki imkanları kullanmadığın,intikamımızı almadığın için sen beni hayal kırıklığına uğrattın Demir! O aile senin annenin ölümüne sebep oldu. Benimse ölümden beter bir hayat sürmeme! Bunları ne çabuk unuttun!

Demir: Benim hiçbirşeyi unuttuğum yok teyze. Ama senin unuttuğun,göz önünde bulundurmadığın çok şey var görüyorum ki! Seni anlamamı bekleme benden,çünkü masum insanlara zarar vermeni anlayamam.

Süheyla: Bu ne demek oluyor Demir? Artık karşımdamı olacaksın?

Demir: Ben senin her zaman yanında oldum teyze,karşında değil! Ama artık yanında oğlun var. Bana ihtiyacın yok!

Süheyla: Demir!

Demir daha fazla kırıcı olmamak için odasına gitmişti.Olanlara inanamıyordu. Asi'nin son sözleri kafasının içinde yankılanıyordu sanki. Unutmak istiyordu bir an önce o yakıcı sözleri ama bu imkansızdı.
Odayı bir ucundan diğer ucuna turLuyor kendi kendine konuşuyordu;

Demir: Demek bana hiç güvenmedin Asi? Demek seninle oynadığımı,seni intikam planlarıma dahil ettiğimi düşündün? Yaşadıklarımızın hiçbir anlamı yok demek. Bir kalemde silebildin beni!! Bir kere bile dinlemedin. Sormadın. Yargıladın,infaz ettin.

Demir çok kızgındı,çok büyük hayal kırıklığına uğramıştı.İçi çok acıyordu.Sabaha kadar uyuyamadı. Ne yapacağını bilemeden odasında dolaştı durdu.

Asi'de uyuyamıyordu. Düşündükçe dahada kötü oluyor hiçbir çıkış yolu bulamıyordu. Demir'e kızgınlığıda geçmek bilmiyordu. Olanlardan haberinin olmadığına inanmıyordu.

Aşkları yine çetin bir sınavla karşı karşıyaydı...

valla buraya ilk yazışım begenirsenizz devam edebilirim..

asi resmi ve tokayı ateşe attıktan sonra demire son kez uçurum gibi bakar ve dönüp gitmeye kalkar ama demir izin vermez,kolundan sımsıkı tutar..
demir-(bagırarak)asi!!
asi-bırak beni,sana inanmakla ne büyük bi hata ettim ben,senin kinin için beni kullanabilicek kadar alçalabilecegini düşünemedim,senin gibi ince ince
hesaplıyamadım..
demir-asi yeter artık(asi kolunu çekmeye çalışır)bosuna ugrasma ne oldugunu anlatmadan bırakmam seni..
asi-(demirin gözlerini taa içine bi anda gözlerini dikerek)ne mi oldu?ne mi oldu?masken düştü!az önce aslan senedi gösterdi!!
(demir şok olur)artık oynamana gerek yok!açıkça söyle,hadi söyle!ben kazandım de!öcümü adım de!haa yoksa daha bitmedi mi?yoksa biten sadece kumpasların mı?
bide sıcak savaş var dios..(demir daha fazla dayanamaz)
demir-asi ne senedi ne diyosun sen?ben..o senedi ben vermedim..yemin ederim..
asi-tabi demir..senedi sen vermedin,zamanında da babamı eskiden tanımıyodun zaten,nasıl bi husumetin olabilirdi ki babamla dimi?iş yapıyodun sadece senn..aa
unuttum sen benim kardeşimin kuzeniydin!!seninle evlenmek isteyen leyla kardeşin olur,sabaha karşı odandan ayakkabısız çıkan balaya aranda bişey yok!!sonra biz
son senet için senin çiftliğinde çalışıyoruz hala dimi!!yeter mi devam ediyim mi?zira dürüstlüğünün alametleri saymakla bitmiyo!
demir-asi yeter aslanın eline nasıl geçti bilmiyorum..teyzem vermiş olmalı..yoksa ben sana bile bile zarar verirmiyim?
asi alaycı bi biçimde güler ama artık hıncından gözleri kirpiklerindeki yaşlarla parlamaktadır..
asi-DEMİR!!YETER,YETER!!bütün bu..bunlar degil bana en çok ne koydu biliyomusun?(artık hıçkıra hıçkıra aglamaktadır)ben nasıl,,nasıl,nasıl bu kadar aptal
olabildim??nasıl bana bu kadar yaklaşmana izin verdim..sana degil ben asıl kendime inanamıyorum..inanamıyorum..
demir bi yandan asinin sözlerinin şokunu yaşamaktadır,sanki oldugu yere mıhlanmış gibidir..bi yandan da gözlerindeki yaşlar içini acıtır..sanki böyle nefretle
bagardıgı kendi degilmiş gibi sarılmak,gözyaslarını silip sımsıkı yumruk yaptıgı ellerini,titreyen dudaklarını öpmek ister ama asinin gözleri,şimdiye kadar hiç
olmadıgı kadar öfke doludur..gözleri ilk defa bu kadar karanlıktır ve o yemyesil gözlerde ilk defa hırs degil saf hüzün vardır..demirin bi anlık afallamasından
yararlanan asi bi anda kurtulur elinden..ve bi hışımla içeri girer..
şimdi asi yoktur..sesi yoktur..gözleri yoktur..asiden geriye bi tek kokusu kalmıstır demirin burnunda..saçlarının kokusu..demir kalakalır..atese bakar inciler kararmıstır..
aynı kalbim gibi diye düşünür demir..

demir bilinçsiz yürür..yürür..düşünmeye çalısır ama aklı durmuş gibidir..'asi' der yutkunur gibi..öyle sabaha kadar yürür.tabi haliyle evdekiler merak eder,ararlar ama
demir duymaz .sanki bütün sesler susmuş gibidir.sadece asini sesleri çınlar kulagında.çevresini farkettiğinde gün dogmaktadır..aynı anda asi de yaşlı gözlerle odasının
camından bakmaktadır..

_GÜN İYİLİĞİN GÜZELLİĞİN ÜSTÜNE DOGSUN

bu kelimeler dökülüverir ikisinde dudaklarından gün dogarken..

demir eve döner..teyzesi çok merak etmiştir.kapıda beklemektedir..demir tükenmiş bi şekilde merdivenleri çıkar..teyzesini görür,başını bile kaldırmadan yanından
geçerken..
süheyla-demir!iyimisin seni çok merak ettim.
demir-...
süheyla-demir,demir ne oldu söylesene..
demir(sessizce)bişey yok teyze
süheyla-demir(artık kızmıstır) bütün gece dısardaydın,telefon ettik acmadın.gece insanaın basına bu dag basında neler gelir?bizim aklımıza neler gelir hiç düşündünmü?
sorumsuzluk bu yaptıgın..
demir-(öfkeyle basını kaldırır)gece bu dag basında basıma neler gelir teyze?burda basıma gelicek seyler senin intikam alıcam diye bana yasattıklarından daha mı çok yakar
canımı?daha mı çok üzülürüm?ben hiç sanmıyorum..
süheyla-demir?ne demek oluyo bu?
demir-hiç teyze..gözünü hırs bürüdü..masum insanlara yaptıkların,bana yaptıkların sen bunları göremiyosun artık..bunu hakeden ihsan bey evet..ama o evde sadece o oturmuyo..
onun getirdiği yemegi sadece o yemiyo..bu yaptıklarınla yusuf agadan ne farkın kaldı teyze!!
süheyla-(şok olmuştur)demir senin agzından çıkanı kulagın duyuyomu??sen ne diyosun, neden bahsediyosun?
demir-senet,teyze..aslana vermişsin..peki bana niye sormadın teyze?onun nelere malolucagını hiç hesaplamadın.çünkü oglunu buldun,onu mutlu etmiş oldun böylece,şimdi o ihsan
beyi mahvedicek,peki mutlu mu olucak??öyle olucagını mı sanıyosun,hayır..iki gün sonra ona buda yetmicek,çünkü sen ona sevgini degil,nefretini veriyosun!!
süheyla patlar-demir yeter!!yeter sus artık sen sen ne dediğini bilmiyosun..
demir-hayır teyze asıl sen ne yaptıgını bilmiyosun..odasına gider..

asi sabaha kadar uyumamıstır..bası deli gibi agrımaktadır.nefret etmek ister,unutmak ister ama bu durumda bile kalbi haa demir için çarpmaktadır..camdan bakar..eskiden
ona huzur veren bu arazinin bu toprakların her adımında artık demir vardır.ama kararlıdır geri dönmemeye..söz verir kendine..görmicem yüzünü der,bakmıcam gözlerine..
aşkımı kullanmaya cesaret etti der..ama karsı durmaya,savasmaya gücünün yetmicegini farkındadır..sevgisinden degil ama yorulmustur artık demire kalbini her actıgında
yara almaktan,ki bu son yara cok agardır cok acıtmıstır canını..

demir yatagına oturmus öylece damıştır..'gercekten inanıyomusun asi'der.'aşkımı kullandıgımımı düşünüyosun.nasıl inanırsın?seninle oynadıgıma ,seni sevmediğime..
ben sensiz nefes alamazken'
öyle dalar gider..sabah gün ışıgı gözüne carpar.uyanır..önce olanları düşünür omuzları düşer..sonra pes etmicem der..asiye askını ispat etmeye ne olursa olsun onu
korumaya kararlıdır..

asi de böyle olmaz der..demirle karsılasmamaya kararlıdır ama aslana karsı ne babasını ne ailesini yanlız bırakmaya niyeti vardır..kalakar yüzünü yıkar ve asagıya
iner..kahvaltı etmeden direk babasının odasına gider:
asi-baba
ihsan-asi,günaydın
asi-baba napıcaz?aklında bişey varmı?bu durum ,yani biz ,bunun altından kalkamıcagımız cok acık..artık ne kredi ne borc alabiliriz..
ihsan-farkındayım asi.ama simdilik elimizden beklemekten baska bişey gelmicek gibi.aslanın tavrı ne ollur bilemiyorum.
asi-baba..o bu fırsatı degerlendirmek için elinden geleni yapıcak..
ihsan-neyse asi..hadi sen kahvaltını et..
asi çıkar ama kahvaltı etmez..tarlalara bakmaya karar verir,hem böylece kafasıda dagalmıs olucaktır..

demir asagıya indiğinde süheyla bi umut yüzüne bakar ama demirin öfkesi dinmemiştir..
süheyla-(gülümser)demir,hadi kahvaltıya gel.bak börek yaptım peynirli sen seversin.
demir aldırmaz..yok aç degilim ben
melek (farkeder bi anda)-abi sen iyimisin?
demir(melege uzanıp alnına bi öpücük kondurur)iyiyim melegim, iyiyim ben
demir şirkete gider..
kerim-oo günaydın beyefendi,dün gece feneri nerde söndürdünüz??şu haline bak..
demir-...
kerim-demir,iyimisin sen?gözlerin çökmüş senin resmen..
demir-...
kerim-demir allah askına söylesene birine bişey mi oldu?
demir-teyzem,çiftliğin senedini..
kerim-aslana vermiş deme sakın!!
demir-(başını eger)ve daha kötüsü asi benim verdiğimi,onu da intikamımın bi parcası yaptıgımı düşünüyo..bi de bütün bunlar balayla beni gördükten sonra oldu..
kerim-ohhh..neler olmus abi bi gecede..
demir-onu kullandıgımı sanıyo kerim..
kerim-ne anlamda?
demir-kerim şimdi sırasımı?ben burda canımla ugrasıyorum..
kerim(gülümser)burda canın asi oluyo heralde,yanlıs anlamadım di mi?
demir-kerim!!
kerim-tamam kızma demir..farkındayım yersiz oldu ama..yani sende biraz oyalamış gibi oldun.yani