Volga Sorgu [Arşiv] - DiziFilm.com

ehlocan

12-12-07, 17:06

Zeynep ve Yakup

Volga Sorgu ve Özgü Namal, sinemada iki yeni parlak yıldız.

"Sır Çocukları"nda ünlü oyuncuların yanı sıra ilk uzun metrajlarını oynayan genç yetenekler de var

İki çift kapkara göz. Öyle güzel ve ışıltılı bakıyorlar ki hayran olmamak elde değil. Birisi Cuma gününden beri sinemaları tavaf eden Ümit Cin Güven ve Aydın Sayman'ın ilk yönetmenlik denemeleri "Sır Çocukları"nın piyangocu kızı Zeynep, diğeri ise sokak çocuğu Antepli Yakup. Gerçek isimleriyle Özgü Namal ve Volga Sorgu. Özgü bu işlere alışık olduğu için rahat, bilmiş bir küçük hanım gibi anlatıyor. Ne de olsa o "Yeditepe İstanbul"da Duru olarak rüştünü çoktan ispatladı. Volga ise biraz sıkıntılı. İlk röportaj ya elini kolunu nereye koyacağını bilemiyor. Ama filmde öyle iyi bilmiş ki, Ankara Film Festivali'nden "en iyi yardımcı erkek oyuncu" olarak döndü. Özgü de "umut veren yeni kadın oyuncu" olarak. İkisinin de ilk filmi.

Milli piyangocu kız
Filmden gelen ödüllerden ikisi de bayağı mutlu. Kendilerini çatır çatır eleştirmekten de geri durmuyorlar. Namal "Genelde içinde bulunduğum işlerde kendim dışında herkesi beğenirim" diyor ve devam ediyor. "Keşke sokak çocukları olmasaydı da böyle bir film çekmeseydik". Filmde hasta babasına bakmak zorunda olan, küs olan ablasıyla (Nur Sürer) babasını barıştırmaya çalışan piyangocu kız Zeynep'i canlandırıyor. Filme girmesi bir gazeteye verdiği röportajda "artık bir uzun metraj çekmek istiyorum" demekle olmuş. Aydın Sayman da bu isteğini okuyup bir hafta sonra aramış: "Biz de seni oynatmak istiyoruz". Filmde karşılıklı oynadığı (bakınız üstteki yazı) Nur Sürer'le hemen arkasından TRT için "Havada Bulut" dizisinde bu sefer anne kız olmuşlar. "Benzetiyorlar bizi. İşin eğlenceli tarafı onunla çalışmak". Ekranda kendini görmeye şerbetli olsa bile perdede izlerken heyecandan çatlamış. Çünkü ona göre sinema "büyülü bir dünya". O da o büyüye çoktan tutulmuş.

Süper bir sokak çocuğu
O büyüden koskocaman bir pay alan Volga Sorgu, üç yıl önce projeye kamera arkasında çalışmak için başladı. Antepli'yi oynayacak tiyatrocu çekilince rolün üzerine uçarak atladı ve bir daha bırakmadı. Filmde hakikaten süper bir sokak çocuğu olmuş. Yeteneğini bir kenara koyalım, bir de işin gözlem tarafı var. Çekimlerden önce kostümlerini giyip Beyoğlu'nda sinyale çıkmış. (Sinyal: Abii 100 bin liran var mı?) "Sokak çocukları yolumu kestiler. İstanbul'u parsellemişler. Ağa Camii'nin orda sıkıştırıp 'ne iş' diye sorup soruşturdular. Sen nerenin çocuğusun dediler, Güngören dedim. Az kalsın dövüyorlardı. Umut Çocukları Derneği'ne gittim, Taksim'deki mekânlarına gittim. Ağır tiner kokusu altında sohbet ediyorduk, eve gelip kafayı vurup yatıyordum". Sinyale çıkan tinerci çocuklara insanlar nasıl davranıyor diye soruyoruz. "Ortak görüş yok. Çekinenler var, kadınların çoğu tiksiniyor, korkuyor. Bazıları küfrediyor. Sempati duyanlar da var". Bu arada bir de Antepli şivesi öğrenmek durumunda kalmış. Okulunun karşısındaki kebapçı salonundaki Anteplilerle konuşa konuşa.
Siz şimdi sokak çocuklarının iç parçalayan filmini seyredeceğinizi düşünüyorsanız Özgü size nasıl yanıldığınızı söylesin. "Bu film sokak çocuklarının öteki yüzlerini anlatıyor. Onların ne kadar eğlenceli olduklarını, ne kadar birbirlerini koruduklarını, âşık olduklarını vs." Gene de bir şeyler yapmak gerek, filmin gişesinin yüzde 20'si Umut Çocukları Derneği'ne gidecek ama Yusuf Ahmet Kulca'nın dediğine göre derneğin yalnızca iki aylık parası kaldı.
Genç oyuncu Özgü Namal, "Yeditepe İstanbul"un güzelim Duru'su olarak ünlendi. 1978 İstanbul doğumlu. Tekstille uğraşan bir babanın ve havaalanında çalışan annenin ilk çocukları. İlkokulda tiyatroya meraklandı. Babası da kadın kuaförlüğü yaparken kulislerde vakit geçirmişlerden. "Bizim orda tiyatro kursu açıldı. Gideceğim diye tutturdum. Yazın mahallede çocukları toplayıp perde takıp, limonata servislerinin yapıldığı oyunlar oynamaya başladım. Şu andakinden daha iyi para kazanıyordum! Oyunculara ciddi para veriyordum". Bu hevesli çocuk 14 yaşında ilk kez sahneye ayak bastı. Kadıköy Halk Eğitim Merkezi'ndeki kurstan sonra amatör topluluklara daldı. Müjdat Gezen Sanat Merkezi'nden ikinci yılda ayrılıp İstanbul Üniversitesi Konservatuvarı'na girdi, şimdi dördüncü sınıfta. Bu arada "Affet Bizi Hocam", "Karate Can" gibi dizilerde oynadı. Arkasından "Yeditepe İstanbul". Tiyatro, diziler ve reklamlar derken bir yıl devamsızlıktan kaldı. Dert değil, kapı gibi "Yeditepe
İstanbul" var referansında. "Şanstı benim için. Zuhal Olcay, Emre Kınay, Meral Okay, neye uğradığımı şaşırdım".

Tuncelili sözel birinci
Volga daha 1981 doğumluyum der demez Özgü atlıyor: "İnanamıyorum!". O kadar küçük olduğunu bilmiyormuş. Tunceli Ovacık doğumlu, öğretmen baba ile ev hanımı annenin üç çocuğundan ortancası. Ovacık'tan sonra Tunceli Anadolu Lisesi'ne giriyor. Futbola başlıyor, lisanslı olarak. Sineması olmayan bir memlekette sinemaya tutuluyor. "Ne futbolcu ne oyuncu olmak istediğimi aileme söyleyemedim. Ne olacaksın dediklerinde kaymakam diyordum". Çalıştığı amcasının kahvehanesine Cine 5 gelince dünyalar onun oluyor. Hem futbol hem sinema! İstanbul'dan gelen akrabalara sinema dergileri ısmarlıyor. Okulda yapılan bir tiyatro oyununda yalnızca
"Maşallah" repliğini söylemek için dört kişiyle yarışıyor ama seçilmiyor. Buradan o öğretmenine selamını çakıyor! Ailesi de hâlâ öğretmen olmasını istiyor. Annesi zaten çocukluğunda deli taklidi yapınca da "yapma bak öyle kalacaksın" diye telaşlanırmış. Lise bitince Tunceli'nin sözel birincisi olarak Bilgi Üniversitesi Sinema Televizyon bölümüne burslu olarak başlıyor. "Tercihlerimi yaptığımda sinema televizyon bölümlerinin oyunculuk eğitimi verdiğini düşünüyordum. Geldiğimde siyah-beyaz filmler gösteriliyordu. Ne zaman biri gelecek de oyunculuk anlatacak diye bekliyordum. Sonra anladım tabii. Bölüm başkanına herhalde senin için bir oyunculuk bölümü açacağız dedirtecek duruma geldi". Okulda oyunculuğunu geliştirmek için kendi kısa filmlerini yazıp oynamış da. Şimdi dördüncü sınıfta. Konservatuvara girmeyi düşünüyor. Çünkü bütün derdi oynamak. Ayrıca iyi bir satranççı, edebiyatla sıkı fıkı, şiirler ve senaryolar yazıyor, kurgu yapabiliyor. Gene de "Ben oynamak istiyorum yaaa. Başka bir ruh olmak oyunculuk".

http://www.radikal.com.tr/ek_haber.php?ek=r2&haberno=1837&tarih=22/12/2003&ek_tarihi=22/12/2002